In Spijkenisse loopt al een tijdje een interessante discussie.
Na de verbouwing van het centrum zijn de meningen verdeeld over de toegankelijkheid van het Havenplein en de horeca daaromheen. Door wat infrastructurele aanpassingen is "de loop" weg en bovendien klagen de ondernemers steen en been over de hoge huren.
Politieke partijen zijn verdeeld in hun mening. Zo zijn er partijen die vinden dat de ondernemers in deze moeilijke tijden best wat ondersteuning mogen krijgen (o.a. de mening van Trots op Nederland), andere partijen vinden dat een creatieve ondernemer altijd wel z'n zaakje op het droge krijgt (de VVD).
Mijn mening zat er altijd wat tussenin. Inderdaad horen ondernemers zelf hun broek op te kunnen houden, anders kun je je vragen stellen over hun bestaansrecht. Anderzijds is er ook vanuit een gemeente wel wat ondersteuning mogelijk.
Maar sinds vanavond is mijn mening totaal omgeslagen. In het voordeel van de VVD.
Ben de laatste tijd wat laat thuis en toen ik vanmiddag mijn vrouw belde, bleken we allebei zin te hebben in spare-ribs. Ik beloofde dus dat we vanavond spare-ribs zouden gaan eten in het centrum.
Nou gingen we daarvoor vroeger altijd naar "De Keijzer", wat ons betreft de beste spare-ribs van Spijkenisse en de wijde omtrek. Helaas is daar een nieuwe eigenaar in gekomen en sinds die (of één van zijn personeelsleden) ons tijdens de verbouwing of een nogal klunzige manier de deur wees, waren we daar niet meer geweest.
Maar ja, de spare-ribs lonkten en we hadden hoop dat in ieder geval de keuken op dat gebied niet achteruit gegaan was.
De keuken wellicht niet, maar wel de openingstijden. Want "De Keijzer" was dicht. Evenzo wat eromheen gelegen restaurants.
En zo gleden we vanzelf het Havenplein op. Inderdaad, het plein uit het begin van dit stukje en inderdaad, gleden. Want de lokale ondernemers daar vinden het blijkbaar voldoende om twee meter buiten hun deur de sneeuw te verwijderen, voor de rest moet de wandelaar het maar uitzoeken.
Het eerste restaurant waar we voorbijgleden lieten we letterlijk links liggen. Behalve dat je daar vreselijk lang op je eten moet wachten, hebben we ook een keer gehad dat het vlees merkbaar al heel lang in de diepvries had gelegen. Niet meer doen dus.
Vervolgens gleden we langs een restaurant uit een beestachtige keten. Ooit ging ik daarvoor speciaal naar Rotterdam, maar sindsdien is het imperium uitgebreid en heeft dus ook Spijkenisse een vestiging. Dan die maar proberen.
We bestelden een voorgerecht en de zo gewenste spare-ribs. Groot was de verbazing toen 10 minuten later 2 grote borden met spare-ribs werden neergezet. Ehh, de voorgerechten? Oh, die waren ze vergeten. Nou, laat dan maar.
En de aanblik van de spare-ribs was al een indicatie, de eerste hap bevestigde het: die dingen waren in de magnetron opgewarmd. Niet vies, maar toch ook niet de klasse die ik van een restaurant (ook al valt het in de goedkopere categorie) zou verwachten. Laat ik het zo stellen, de prijs deed beter vermoeden dan wat ik op mijn bord vond.
Met weemoed dachten we terug aan de vorige uitbater van "De Keijzer".
De moraal van dit verhaal: als het je als ondernemer niet kan schelen dat je klant vlak voor je winkel onderuitgaat, je de halve bestelling vergeet en daarnaast gewoon niet de gewenste kwaliteit levert, dan kun je natuurlijk wel apathisch naar de gemeente gaan kijken en klagen over de hoge huren, maar wellicht moet je dan eerst eens naar jezelf kijken.
Onze les: ons favoriete vleesrestaurant staat in Heerjansdam. Da's een flink eindje rijden vanuit Spijkenisse, maar het is iedere kilometer meer dan waard. Want daar krijg je naast kwalitatief hoogstaand eten, als bezoeker ook nog het idee dat de eigenaar echt wat om je geeft.
En sinds we na wat mindere ervaringen, de plaatselijke wokchinees al hebben vervangen door een meer dan uitstekende Japanner net over de brug in Hoogvliet, blijft er steeds minder redenen over om eens lekker in Spijkenisse uit eten te gaan.
Niet dat het allemaal kommer en kwel is, er zijn nog wel goede restaurants, maar de spoeling wordt wel erg dun op deze manier.
dinsdag, februari 07, 2012
woensdag, november 02, 2011
Real-time parkeren in Spijkenisse
Sinds een week wordt de parkeertijd in Spijkenisse afgerekend eenheden van 4 minuten, in plaats van de 60 minuten waarin voorheen werd afgerekend. Eén eenheid van 4 minuten kost nu 10 cent, waar je voorheen €1,20 betaalde voor de 60 minuten.
Bij het invoeren is de prijs per uur dus met 30 cent verhoogd, dit om de inkomsten voor de gemeente (die gezegd worden kostendekkend te zijn) op hetzelfde niveau te houden.
Per saldo verandert er voor de totale groep mensen die in Spijkenisse gebruik maakt van een parkeergarage dus helemaal niets. Immers, als de inkomsten voor de gemeente gelijk zijn, moeten de uitgaven voor de gehele groep dat ook zijn.
Op de vraag wat het voor de individuele parkeerder betekent, doen er nogal wat verhalen de ronde. Belangrijkste vraag: “is het nou echt goedkoper?”
Nu ben ik toevallig in het bezit van al mijn parkeernota’s sinds mei 2010 (op verzoek van de Belastingdienst, zo’n verzamelaar ben ik normaal ook niet), dus heb ik ze eens op een rijtje gezet.
Ik blijk niet overdreven veel gebruik te maken van de parkeergarages in Spijkenisse. Van mei 2010 tot en met oktober 2011 ben ik in totaal 32x binnen geweest. Daarvan waren er 3x uitgesproken lang: bijna tot ruim 2 uur.
In totaal heeft mijn auto 1766 minuten van de gastvrijheid van de gemeente genoten, een gemiddelde bezoek bedroeg 54 minuten en als ik de 3 lange parkeermomenten niet meereken, 46 minuten. De gemiddelde afwijking lag in beide situaties rond de 20 minuten. Je kunt dus wel stellen dat ik een grillige parkeerder ben. Of ik daarmee ook een gemiddelde parkeerder ben, weet ik niet.
Maar nu het definitieve oordeel. Is het real-time parkeren zoals in Spijkenisse is ingevoerd, voor deze grillige parkeerder een voordeel of een nadeel?
Het is overtuigend een voordeel. Bij het “oude parkeren” had mijn parkeergedrag me €54,00 gekost, bij het “real-time parkeren” zakt die prijs naar €45,20.
(De spreadsheet met de berekeningen is voor sceptici bij mij opvraagbaar)
Dit artikel is ook verschenen op VP info
Bij het invoeren is de prijs per uur dus met 30 cent verhoogd, dit om de inkomsten voor de gemeente (die gezegd worden kostendekkend te zijn) op hetzelfde niveau te houden.
Per saldo verandert er voor de totale groep mensen die in Spijkenisse gebruik maakt van een parkeergarage dus helemaal niets. Immers, als de inkomsten voor de gemeente gelijk zijn, moeten de uitgaven voor de gehele groep dat ook zijn.
Op de vraag wat het voor de individuele parkeerder betekent, doen er nogal wat verhalen de ronde. Belangrijkste vraag: “is het nou echt goedkoper?”
Nu ben ik toevallig in het bezit van al mijn parkeernota’s sinds mei 2010 (op verzoek van de Belastingdienst, zo’n verzamelaar ben ik normaal ook niet), dus heb ik ze eens op een rijtje gezet.
Ik blijk niet overdreven veel gebruik te maken van de parkeergarages in Spijkenisse. Van mei 2010 tot en met oktober 2011 ben ik in totaal 32x binnen geweest. Daarvan waren er 3x uitgesproken lang: bijna tot ruim 2 uur.
In totaal heeft mijn auto 1766 minuten van de gastvrijheid van de gemeente genoten, een gemiddelde bezoek bedroeg 54 minuten en als ik de 3 lange parkeermomenten niet meereken, 46 minuten. De gemiddelde afwijking lag in beide situaties rond de 20 minuten. Je kunt dus wel stellen dat ik een grillige parkeerder ben. Of ik daarmee ook een gemiddelde parkeerder ben, weet ik niet.
Maar nu het definitieve oordeel. Is het real-time parkeren zoals in Spijkenisse is ingevoerd, voor deze grillige parkeerder een voordeel of een nadeel?
Het is overtuigend een voordeel. Bij het “oude parkeren” had mijn parkeergedrag me €54,00 gekost, bij het “real-time parkeren” zakt die prijs naar €45,20.
(De spreadsheet met de berekeningen is voor sceptici bij mij opvraagbaar)
Dit artikel is ook verschenen op VP info
donderdag, september 22, 2011
Richtlijnen voor Social Media
Precies twee weken geleden vertelde ik waarom ik het even met Twitter had gehad.
Inmiddels is de ergste frustratie wel verdwenen, maar blijft mijn mening wel een beetje hetzelfde. Er wordt nog steeds heel veel geroepen zonder voldoende na te denken, ik zou zelfs wel durven zeggen dat het soms lijkt alsof er helemaal niet wordt nagedacht.
Aan de andere kant zie ik ook wel eens dingen voorbijkomen waarvan ik denk: "Goh, daar zou ik wel op kunnen reageren als ik het mezelf zou toestaan. Vandaag kon ik me zelfs niet inhouden. In een "gesprek" werd gezocht naar de naam van een eetcafé waar ik toevallig gisteren zeer naar mijn eigen tevredenheid van een cappuccino had zitten genieten. Toch maar even online gooien dus.
Ik vond het toen wel belangrijk om voor mezelf eens Social Media richtlijnen op te stellen, waar ik me natuurlijk makkelijk aan kan gaan houden.
Doel moest uiteraard zijn dat ik alleen dingen doe die ik zelf leuk vind, niet teveel tijd er aan hoef te besteden en toch in beperkte mate zichtbaar blijf op de sociale netwerken.
En om een ieder de mogelijkheid te geven om me later fijntjes te wijzen op de richtlijnen, mocht ik ze zelf overtreden, zet ik ze hier even online.
1 Focussen
Social Media is natuurlijk een verzamelnaam voor een uitgebreide verzameling websites en applicaties, maar ik ga me alleen nog richten op Twitter, Blogger, LinkedIn en nog een te bepalen fotosite. Dat betekent dat ik applicaties als FourSquare in de prullenbak prop en sites als Plaxo, Schoolbank en Facebook de deur uitdoe.
[Dat laatste ligt nog even lastig, omdat ik een aantal mensen alleen kan benaderen via Facebook en ik bovendien mijn password kwijt ben. Ik moet dus even in zien te loggen en de gegevens van die mensen boven water proberen te krijgen.]
2 Uit de anonimiteit treden
Ik ga alleen nog maar reageren op mensen c.q. bedrijven die zich niet enkel achter een nickname verschuilen.
3 Toegevoegde waarde
Er wordt alleen nog maar gereageerd als ik zelf het idee heb iets aan een "discussie" toe te kunnen voegen. Ook als ik zelf een discussie start, zal ik even goed nadenken wat ik er mee bereik om dat ene te delen met mijn volgers.
4 Privé en zaken scheiden
Ik ga tweets die zakelijk zijn, niet meer via mijn persoonlijke account doen, maar via het account @Nong_Khai_Cons. Kan nog even duren voor ik alles juist heb ingericht.
5 Zuiveren van de timeline
Ik heb al een aantal Twitteraars uit mijn timeline geknikkerd, maar er kan (en moet) nog meer gepoetst worden. Ik ben vooral van plan om accounts die vaak via een retweet mijn timeline binnenkomen, te gaan blocken. Heb ik al gedaan met @FemkeHalsema en @TofikDibi, maar ook bedrijven als @PakBoli moeten er maar eens aan geloven.
Ik heb het idee dat ik het mezelf een stuk leuker maak als ik volgens het bovenstaande ga werken, dus wellicht dat u mij de komende tijd wat vaker op Twitter kunt tegenkomen. Wie mij niet volgt en dat toch wil gaan doen, ik ben te vinden als @SBSTROP.
Inmiddels is de ergste frustratie wel verdwenen, maar blijft mijn mening wel een beetje hetzelfde. Er wordt nog steeds heel veel geroepen zonder voldoende na te denken, ik zou zelfs wel durven zeggen dat het soms lijkt alsof er helemaal niet wordt nagedacht.
Aan de andere kant zie ik ook wel eens dingen voorbijkomen waarvan ik denk: "Goh, daar zou ik wel op kunnen reageren als ik het mezelf zou toestaan. Vandaag kon ik me zelfs niet inhouden. In een "gesprek" werd gezocht naar de naam van een eetcafé waar ik toevallig gisteren zeer naar mijn eigen tevredenheid van een cappuccino had zitten genieten. Toch maar even online gooien dus.
Ik vond het toen wel belangrijk om voor mezelf eens Social Media richtlijnen op te stellen, waar ik me natuurlijk makkelijk aan kan gaan houden.
Doel moest uiteraard zijn dat ik alleen dingen doe die ik zelf leuk vind, niet teveel tijd er aan hoef te besteden en toch in beperkte mate zichtbaar blijf op de sociale netwerken.
En om een ieder de mogelijkheid te geven om me later fijntjes te wijzen op de richtlijnen, mocht ik ze zelf overtreden, zet ik ze hier even online.
1 Focussen
Social Media is natuurlijk een verzamelnaam voor een uitgebreide verzameling websites en applicaties, maar ik ga me alleen nog richten op Twitter, Blogger, LinkedIn en nog een te bepalen fotosite. Dat betekent dat ik applicaties als FourSquare in de prullenbak prop en sites als Plaxo, Schoolbank en Facebook de deur uitdoe.
[Dat laatste ligt nog even lastig, omdat ik een aantal mensen alleen kan benaderen via Facebook en ik bovendien mijn password kwijt ben. Ik moet dus even in zien te loggen en de gegevens van die mensen boven water proberen te krijgen.]
2 Uit de anonimiteit treden
Ik ga alleen nog maar reageren op mensen c.q. bedrijven die zich niet enkel achter een nickname verschuilen.
3 Toegevoegde waarde
Er wordt alleen nog maar gereageerd als ik zelf het idee heb iets aan een "discussie" toe te kunnen voegen. Ook als ik zelf een discussie start, zal ik even goed nadenken wat ik er mee bereik om dat ene te delen met mijn volgers.
4 Privé en zaken scheiden
Ik ga tweets die zakelijk zijn, niet meer via mijn persoonlijke account doen, maar via het account @Nong_Khai_Cons. Kan nog even duren voor ik alles juist heb ingericht.
5 Zuiveren van de timeline
Ik heb al een aantal Twitteraars uit mijn timeline geknikkerd, maar er kan (en moet) nog meer gepoetst worden. Ik ben vooral van plan om accounts die vaak via een retweet mijn timeline binnenkomen, te gaan blocken. Heb ik al gedaan met @FemkeHalsema en @TofikDibi, maar ook bedrijven als @PakBoli moeten er maar eens aan geloven.
Ik heb het idee dat ik het mezelf een stuk leuker maak als ik volgens het bovenstaande ga werken, dus wellicht dat u mij de komende tijd wat vaker op Twitter kunt tegenkomen. Wie mij niet volgt en dat toch wil gaan doen, ik ben te vinden als @SBSTROP.
donderdag, september 08, 2011
Waarom ik het (even) met Twitter heb gehad
Toegegeven, ik besteedde er niet zoveel tijd aan als andere mensen uit mijn Timeline, maar er ging toch aardig wat tijd zitten in dat geTwitter.
En eerlijk gezegd vond ik het ook wel grappig. Was een beetje als in een bar hangen met een groep gezellige mensen. Nieuwtjes uitwisselen, daarop reageren, af en toe een grap, af en toe een snedige opmerking. Kortom, ik kon de lol er wel van inzien en deed op z'n tijd gewoon mee.
Maar de laatste tijd vond ik het toch minder gezellig worden. Waaraan dat lag kon ik in eerste instantie niet zo plaatsen. Niet dat ik daardoor minder Tweets verstuurde, dat verbaasde me zelf ook wel.
Tot het vorige week allemaal tot een "uitbarsting" kwam. Opeens stoorde ik me vreselijk aan het gedrag van mensen. Aan de dingen die gezegd werden en vooral ook de manier waarop die dingen gezegd werden.
Je hoeft het niet met iemand eens te zijn en je mag daar best fel op reageren. Maar ik vond dat het meer ging lijken op onbeschoft wild om je heen slaan. Er werden zware woorden gezegd waarvan ik dacht "nou, ik hoop dat je daar bewijzen voor hebt".
En om dan maar weer even in de bar-metafoor te spreken, ik had even het gevoel om het gesprek het gesprek te laten en me even op het terras terug te trekken met een goed boek. Wel luisteren wat er in de verte allemaal verteld werd, maar het niet echt op me laten doordringen en er zeker niet aan meedoen.
Werkte tot m'n stomme verbazing geweldig. Bijna een week geleden stuurde ik nog een algemene Tweet, daarna nog een stuk of 5, met een direct message. Gisteren kon ik het even niet laten en stuurde ik nog een algemene Tweet. Daarna voelde ik me bijna schuldig.
Opvallend hoeveel tijd je dan overhoudt voor andere leuke dingen die je kunt doen.
Daarnaast was er nog een andere leuke bijvangst. Er was namelijk niemand die me miste. Althans, geen enkel bericht gekregen in de trant van "He, waar ben je?" En dat deed me mezelf afvragen hoelang het duurt wanneer je zelf iemand mist. En dat kan ook wel eens even duren.
Wat op zich wel weer de goede vraag opwerpt waarom ik dit stukje nou eigenlijk schrijf. En vooral: voor wie?
Veel vragen dus, die ik eerst maar eens voor mezelf op een rijtje moet zetten. Misschien ga ik nog een tijdje op deze manier verder. Daarna zal het gevoel wel aangeven of ik weer actiever ga Twitteren of dat ik mijn account naar de Digitale Eeuwige Jachtvelden zal verplaatsen. Ga wellicht wel wat actiever zakelijk gebruik maken van Twitter, want dat heb ik dus echt schromelijk verwaarloosd.
Ik hoop dat niemand zich onheus bejegend voelt door deze post. Het ligt volledig aan mij, niet aan jullie en ik neem het niemand kwalijk dat ik niet gemist werd.
En dit stukje vind ook zeker niet zijn oorzaak in een soort van depressieve bui. Sterker nog, het gaat prima met me. Afgelopen maandag en dinsdag gewerkt bij het nieuwe project en dat project voelt echt als een warm bad. Hele leuke collega's, een goede organisatie en een mooie uitdaging: om in 2015 auto's onder het kanaal van Gent naar Terneuzen te laten rijden in wat dan ongetwijfeld de mooiste tunnel van Nederland is: de Sluiskiltunnel
#TWEXIT (Voorlopig)
En eerlijk gezegd vond ik het ook wel grappig. Was een beetje als in een bar hangen met een groep gezellige mensen. Nieuwtjes uitwisselen, daarop reageren, af en toe een grap, af en toe een snedige opmerking. Kortom, ik kon de lol er wel van inzien en deed op z'n tijd gewoon mee.
Maar de laatste tijd vond ik het toch minder gezellig worden. Waaraan dat lag kon ik in eerste instantie niet zo plaatsen. Niet dat ik daardoor minder Tweets verstuurde, dat verbaasde me zelf ook wel.
Tot het vorige week allemaal tot een "uitbarsting" kwam. Opeens stoorde ik me vreselijk aan het gedrag van mensen. Aan de dingen die gezegd werden en vooral ook de manier waarop die dingen gezegd werden.
Je hoeft het niet met iemand eens te zijn en je mag daar best fel op reageren. Maar ik vond dat het meer ging lijken op onbeschoft wild om je heen slaan. Er werden zware woorden gezegd waarvan ik dacht "nou, ik hoop dat je daar bewijzen voor hebt".
En om dan maar weer even in de bar-metafoor te spreken, ik had even het gevoel om het gesprek het gesprek te laten en me even op het terras terug te trekken met een goed boek. Wel luisteren wat er in de verte allemaal verteld werd, maar het niet echt op me laten doordringen en er zeker niet aan meedoen.
Werkte tot m'n stomme verbazing geweldig. Bijna een week geleden stuurde ik nog een algemene Tweet, daarna nog een stuk of 5, met een direct message. Gisteren kon ik het even niet laten en stuurde ik nog een algemene Tweet. Daarna voelde ik me bijna schuldig.
Opvallend hoeveel tijd je dan overhoudt voor andere leuke dingen die je kunt doen.
Daarnaast was er nog een andere leuke bijvangst. Er was namelijk niemand die me miste. Althans, geen enkel bericht gekregen in de trant van "He, waar ben je?" En dat deed me mezelf afvragen hoelang het duurt wanneer je zelf iemand mist. En dat kan ook wel eens even duren.
Wat op zich wel weer de goede vraag opwerpt waarom ik dit stukje nou eigenlijk schrijf. En vooral: voor wie?
Veel vragen dus, die ik eerst maar eens voor mezelf op een rijtje moet zetten. Misschien ga ik nog een tijdje op deze manier verder. Daarna zal het gevoel wel aangeven of ik weer actiever ga Twitteren of dat ik mijn account naar de Digitale Eeuwige Jachtvelden zal verplaatsen. Ga wellicht wel wat actiever zakelijk gebruik maken van Twitter, want dat heb ik dus echt schromelijk verwaarloosd.
Ik hoop dat niemand zich onheus bejegend voelt door deze post. Het ligt volledig aan mij, niet aan jullie en ik neem het niemand kwalijk dat ik niet gemist werd.
En dit stukje vind ook zeker niet zijn oorzaak in een soort van depressieve bui. Sterker nog, het gaat prima met me. Afgelopen maandag en dinsdag gewerkt bij het nieuwe project en dat project voelt echt als een warm bad. Hele leuke collega's, een goede organisatie en een mooie uitdaging: om in 2015 auto's onder het kanaal van Gent naar Terneuzen te laten rijden in wat dan ongetwijfeld de mooiste tunnel van Nederland is: de Sluiskiltunnel
#TWEXIT (Voorlopig)
zondag, augustus 21, 2011
Stützpunkt Kolberg
Mensen die mij al een tijdje volgen weten het al. In ieder geval zijn zij al wat vaker "lastiggevallen" met een hobby van me: bunkers.
Ben jaren geleden zelfs een website begonnen over die dingen. Zwaar onder constructie, dat wel.
Afgelopen weekend waren we even over Walcheren aan het toeren en besloten even een stop te maken bij een project van Stichting Bunkerbehoud, namelijk het "bunkerpad", een fiets- wandelroute langs een aantal bunkers op het Walcherse platteland.
Want wat Walcheren heeft te bieden is redelijk uniek in de wereld.
Iedereen heeft weleens gehoord van Hitlers Atlantikwall. Een ruim 2500 kilometers lange kustverdediging van het uiterste noorden van Noorwegen, tot aan de Frans-Spaanse grens. Volgebouwd met bunkers, mijnenvelden etc.
En die dingen kwamen dus ook op Walcheren. Maar dat is nog niet zo uniek. Het bijzondere aan Walcheren is de strategische ligging ten opzichte van Antwerpen en Vlissingen werd dan ook uitgebouwd tot een "Verteidigungsbereich" waarbij ook rekening werd gehouden met een aanval in de rug. Het Verteidigungsbereich kreeg dus een "Landfront".
Belangrijkste verdediging van het landfront was een enorme tankgracht die rondom Vlissingen werd gegraven. Deze liep grofweg van de duinen bij Valkenisse, via Abeele (waar het Kanaal door Walcheren werd gekruist) tot aan Fort Rammekens aan het Sloe.
De tankgracht liep niet helemaal tot het kanaal, want dat zou de kans op overstromingen vergroten. Ook bij de Duinen werd niet gegraven, want daar lag (en ligt) een waterwingebied en ook de Duitsers hadden behoefte aan schoon drinkwater. Op die plekken werden rijen Höckersperre of "Drakentanden" neergezet.
Voor het deel bij Fort Rammekens werd een tankmuur gebouwd die aansloot op de tankgracht. Deze muur ligt overigens aan de Welzingepolder, een polder die op de nominatie staat om onder water gezet te worden als compensatie voor de verdieping van de Westerschelde.
Het unieke van het "Landfront Vlissingen" is dat zowel het grootste deel van de tankgracht, de Höckersperren, de tankmuur als de bunkers (26 van de 32) nog steeds intact en aanwezig zijn. Sommige bunkers zijn weliswaar in de duinen onder een flinke laag zand verdwenen, of zijn in het terrein onder aarde verdwenen, maar de meeste zijn als zodanig nog herkenbaar.
En bij een paar van die bunkers zijn we dus even wezen kijken. Het betrof 1 bunkers van het type 631 en 1 van het type 623. Beide van Stützpunkt Kolberg, nabij Koudekerke.
Bunkers weergeven op een grotere kaart
Op de bovenstaande kaart is de tankgracht goed te zien. De 2 bezochte bunkers staan in het midden van de kaart, links ervan (aan de andere kant van de weg) liggen nog 2 andere bunkers. De 5e bunker die tot Stützpunkt Kolberg behoort, ligt nog verder naar links.
De Duitsers hadden het bouwen van bunkers zover georganiseerd dat voor iedere taak een type bunker was bedacht. Van ieder type was precies bekend hoeveel beton, hout, water, werklui nodig waren om hem te bouwen.
Type 361 (of: Regelbau 631) was een "Schartenstand für 4.7cm Festungspak", oftewel een 4.7 cm antitankkanon. De bemanning voor het kanon, alsmede de munitie was allemaal in de bunker ondergebracht.
Type 623 (of: Regelbau 623) was een "Maschinengewehr Schartenstand mit Vorsatzplatte". Een kleiner broertje van de 631, maar voorzien van een mitrailleur ipv een kanon.
Hoewel het doel van de bunkers niet zo fraai was en de gedachtengang van degene die ze liet bouwen zelfs zeer verachtelijk, zijn de bunkers op zich een mooi stukje historie dat wat mij betreft ook bewaard gaat worden. Gelukkig zijn er steeds meer organisaties die zich inzetten voor het behoud van deze betonnen erfenis.
Ben jaren geleden zelfs een website begonnen over die dingen. Zwaar onder constructie, dat wel.
Afgelopen weekend waren we even over Walcheren aan het toeren en besloten even een stop te maken bij een project van Stichting Bunkerbehoud, namelijk het "bunkerpad", een fiets- wandelroute langs een aantal bunkers op het Walcherse platteland.
Want wat Walcheren heeft te bieden is redelijk uniek in de wereld.
Iedereen heeft weleens gehoord van Hitlers Atlantikwall. Een ruim 2500 kilometers lange kustverdediging van het uiterste noorden van Noorwegen, tot aan de Frans-Spaanse grens. Volgebouwd met bunkers, mijnenvelden etc.
En die dingen kwamen dus ook op Walcheren. Maar dat is nog niet zo uniek. Het bijzondere aan Walcheren is de strategische ligging ten opzichte van Antwerpen en Vlissingen werd dan ook uitgebouwd tot een "Verteidigungsbereich" waarbij ook rekening werd gehouden met een aanval in de rug. Het Verteidigungsbereich kreeg dus een "Landfront".
Belangrijkste verdediging van het landfront was een enorme tankgracht die rondom Vlissingen werd gegraven. Deze liep grofweg van de duinen bij Valkenisse, via Abeele (waar het Kanaal door Walcheren werd gekruist) tot aan Fort Rammekens aan het Sloe.
De tankgracht liep niet helemaal tot het kanaal, want dat zou de kans op overstromingen vergroten. Ook bij de Duinen werd niet gegraven, want daar lag (en ligt) een waterwingebied en ook de Duitsers hadden behoefte aan schoon drinkwater. Op die plekken werden rijen Höckersperre of "Drakentanden" neergezet.
Voor het deel bij Fort Rammekens werd een tankmuur gebouwd die aansloot op de tankgracht. Deze muur ligt overigens aan de Welzingepolder, een polder die op de nominatie staat om onder water gezet te worden als compensatie voor de verdieping van de Westerschelde.
Het unieke van het "Landfront Vlissingen" is dat zowel het grootste deel van de tankgracht, de Höckersperren, de tankmuur als de bunkers (26 van de 32) nog steeds intact en aanwezig zijn. Sommige bunkers zijn weliswaar in de duinen onder een flinke laag zand verdwenen, of zijn in het terrein onder aarde verdwenen, maar de meeste zijn als zodanig nog herkenbaar.
En bij een paar van die bunkers zijn we dus even wezen kijken. Het betrof 1 bunkers van het type 631 en 1 van het type 623. Beide van Stützpunkt Kolberg, nabij Koudekerke.
Bunkers weergeven op een grotere kaart
Op de bovenstaande kaart is de tankgracht goed te zien. De 2 bezochte bunkers staan in het midden van de kaart, links ervan (aan de andere kant van de weg) liggen nog 2 andere bunkers. De 5e bunker die tot Stützpunkt Kolberg behoort, ligt nog verder naar links.
De Duitsers hadden het bouwen van bunkers zover georganiseerd dat voor iedere taak een type bunker was bedacht. Van ieder type was precies bekend hoeveel beton, hout, water, werklui nodig waren om hem te bouwen.
Type 361 (of: Regelbau 631) was een "Schartenstand für 4.7cm Festungspak", oftewel een 4.7 cm antitankkanon. De bemanning voor het kanon, alsmede de munitie was allemaal in de bunker ondergebracht.
Type 623 (of: Regelbau 623) was een "Maschinengewehr Schartenstand mit Vorsatzplatte". Een kleiner broertje van de 631, maar voorzien van een mitrailleur ipv een kanon.
Hoewel het doel van de bunkers niet zo fraai was en de gedachtengang van degene die ze liet bouwen zelfs zeer verachtelijk, zijn de bunkers op zich een mooi stukje historie dat wat mij betreft ook bewaard gaat worden. Gelukkig zijn er steeds meer organisaties die zich inzetten voor het behoud van deze betonnen erfenis.
dinsdag, augustus 09, 2011
Jacques de Molay
Na een boottocht over de Seine zag ik aan de muur opeens een bordje hangen. Beetje uit het zicht, maar meestal zijn dat dan weer net de dingen die mijn interesse wekken.
[locatie op Google Maps]
En hoewel mijn Frans niet helemaal perfect is (ik maak nog steeds gebruik van het Frans dat mij eind jaren '70, begin jaren '80 is bijgebracht door een aantal leraressen die hun stinkende best deden, maar door mijn vorderingen in ieder geval geen eer van hun werk hadden) was de tekst op het bordje niet moeilijk te vertalen:
Volgens de tekst bevond ik me op de plek waar op 18 maart 1314, Jacques de Molay "été brûlé", oftewel verbrand, is. En die naam kende ik, als stond het er voor alle duidelijkheid bij: de laatste grootmeester van de Orde van de Tempel, oftewel De Tempeliers.
Op vrijdag 13 oktober 1307 werden alle leden van de Tempeliers opgepakt op verdenking van ketterij, waaronder hun grootmeester Jacques de Molay. Het onderzoek tegen De Molay duurde 7 jaar, waarbij hij regelmatig werd gemarteld en hierbij zaken bekende die zo absurd waren dat ze niet waar konden zijn.
Toch zorgden op 18 maart 1314 deze bekentenissen ervoor dat De Molay, samen met 2 anderen, tot levenslange gevangenisstraf werd veroordeeld. De Molay stond woedend op en herriep al zijn bekentenissen. Het gevolg was dat hij linea recta naar de brandstapel werd afgevoerd.
Op de brandstapel vervloekte hij de koning Filip IV en paus Clement V en zei dat hij ze spoedig voor god zou ontmoeten. En inderdaad stierven beiden spoedig na de dood van De Molay.
De ontdekking van dit bordje bracht nog een herinnering boven aan iets wat ik ooit wilde gaan zien als ik weer in Parijs was. Gelukkig is er tegenwoordig internet en kun je 's-avonds terugvinden waar je vroeger ooit aan dacht.
Eén van de bekentenissen die veel Tempeliers tijdens hun martelingen deden, was dat de orde een afgod vereerde. Deze afgod werd Baphomet genoemd. Baphomet was een wezen met het hoofd van een bok en het lichaam van een man, met gespleten hoeven. Ook worden vaak vleugels afgebeeld.
Sommigen verklaren de naam als verbastering van Mohammed, maar waarschijnlijker is dat het afkomstig is van het arabische "abufihamet", dat zoiets betekent als "Vader der Wijsheid".
Opvallend is dat, hoewel de afgod Baphomet hoogstwaarschijnlijk een verzinsel is, er een beeldje is dat voldoet aan de beschrijving van Baphomet en dat deze beeltenis voorkomt op een kerk die gerelateerd is aan de Tempeliers: de Église St Merri in... Parijs. En tja, als ik er toch was.
De kerk van St Merri is wat lastig te vinden in Parijs en ik had mijn iPhone met gps nodig om tot bij de voordeur te geraken. Die is namelijk moeilijk te vinden omdat het gebouw van één kant nauwelijks als kerk te herkennen is. Maar eenmaal binnen bleek het een mooie kerk te zijn.
Echter, waar ik voor kwam moest aan de buitenkant zitten. En het zoeken daar werd er niet eenvoudiger op omdat veel van de kerk met gaas wordt beschermd. Om de wandelaars worden beschermd tegen naar beneden vallende stenen, dat was me niet helemaal duidelijk.
Na een minuutje turen, vond ik Baphomet, precies in het midden boven de grote deur.
Niet echt duidelijk door het gaas, ook het wisselen van lens zodat ik beter kon inzoomen, bracht niet helemaal het gewenste resultaat, maar goed, het is herkenbaar.
Schokkend? Welnee. En hoogstwaarschijnlijk ook een verhaal dat nergens op slaat. Maar ik vind het toch wel leuk om in een stad dit soort symbolen met een verhaal erachter, terug te vinden.
En zo vreemd is het natuurlijk niet, een wezen dat half mens, half dier is. De Oude Grieken hadden de centaur en ook in het Hindoeisme komen dit soort wezens voor, zoals Garuda. De Tempeliers hadden gelegenheid genoeg om dit soort zaken ergens op te pikken.
En dus blijven de Tempeliers een welkome bron van allerlei verhalen, waargebeurd of echt uit de duim gezogen. Feit is dat de Orde heel veel macht had zonder dat precies duidelijk is geworden waar die macht op gebaseerd was.
Maar toen de Orde een te grote bedreiging voor het zittende establishment werd, moest hij verdwijnen en werden kosten noch moeite gespaard om dat voor elkaar te krijgen. De bekentenissen die de Tempeliers tijdens hun martelingen deden en die eigenlijk te gek waren om los te lopen, werden geloofd, genoteerd en tijdens het proces gebruikt, waardoor de Orde een wel heel vreemd beeld van zichzelf wist te scheppen.
En van de rijkdom die de Orde zou bezitten, is ook nooit iets teruggevonden. Wat dan weer voeding geeft aan de geruchten dat een deel van de Tempeliers met de schatten is weggevaren naar Schotland en vandaar naar de USA.
Kortom, een Orde die bol staat van de veronderstellingen en die door geleerden als Dan Brown en gekken als Anders Breitvik overal aan de haren wordt bijgesleept.
En hoewel mijn Frans niet helemaal perfect is (ik maak nog steeds gebruik van het Frans dat mij eind jaren '70, begin jaren '80 is bijgebracht door een aantal leraressen die hun stinkende best deden, maar door mijn vorderingen in ieder geval geen eer van hun werk hadden) was de tekst op het bordje niet moeilijk te vertalen:
Op vrijdag 13 oktober 1307 werden alle leden van de Tempeliers opgepakt op verdenking van ketterij, waaronder hun grootmeester Jacques de Molay. Het onderzoek tegen De Molay duurde 7 jaar, waarbij hij regelmatig werd gemarteld en hierbij zaken bekende die zo absurd waren dat ze niet waar konden zijn.
Toch zorgden op 18 maart 1314 deze bekentenissen ervoor dat De Molay, samen met 2 anderen, tot levenslange gevangenisstraf werd veroordeeld. De Molay stond woedend op en herriep al zijn bekentenissen. Het gevolg was dat hij linea recta naar de brandstapel werd afgevoerd.
De ontdekking van dit bordje bracht nog een herinnering boven aan iets wat ik ooit wilde gaan zien als ik weer in Parijs was. Gelukkig is er tegenwoordig internet en kun je 's-avonds terugvinden waar je vroeger ooit aan dacht.
Eén van de bekentenissen die veel Tempeliers tijdens hun martelingen deden, was dat de orde een afgod vereerde. Deze afgod werd Baphomet genoemd. Baphomet was een wezen met het hoofd van een bok en het lichaam van een man, met gespleten hoeven. Ook worden vaak vleugels afgebeeld.
Sommigen verklaren de naam als verbastering van Mohammed, maar waarschijnlijker is dat het afkomstig is van het arabische "abufihamet", dat zoiets betekent als "Vader der Wijsheid".
Opvallend is dat, hoewel de afgod Baphomet hoogstwaarschijnlijk een verzinsel is, er een beeldje is dat voldoet aan de beschrijving van Baphomet en dat deze beeltenis voorkomt op een kerk die gerelateerd is aan de Tempeliers: de Église St Merri in... Parijs. En tja, als ik er toch was.
De kerk van St Merri is wat lastig te vinden in Parijs en ik had mijn iPhone met gps nodig om tot bij de voordeur te geraken. Die is namelijk moeilijk te vinden omdat het gebouw van één kant nauwelijks als kerk te herkennen is. Maar eenmaal binnen bleek het een mooie kerk te zijn.
Na een minuutje turen, vond ik Baphomet, precies in het midden boven de grote deur.
En zo vreemd is het natuurlijk niet, een wezen dat half mens, half dier is. De Oude Grieken hadden de centaur en ook in het Hindoeisme komen dit soort wezens voor, zoals Garuda. De Tempeliers hadden gelegenheid genoeg om dit soort zaken ergens op te pikken.
En dus blijven de Tempeliers een welkome bron van allerlei verhalen, waargebeurd of echt uit de duim gezogen. Feit is dat de Orde heel veel macht had zonder dat precies duidelijk is geworden waar die macht op gebaseerd was.
Maar toen de Orde een te grote bedreiging voor het zittende establishment werd, moest hij verdwijnen en werden kosten noch moeite gespaard om dat voor elkaar te krijgen. De bekentenissen die de Tempeliers tijdens hun martelingen deden en die eigenlijk te gek waren om los te lopen, werden geloofd, genoteerd en tijdens het proces gebruikt, waardoor de Orde een wel heel vreemd beeld van zichzelf wist te scheppen.
En van de rijkdom die de Orde zou bezitten, is ook nooit iets teruggevonden. Wat dan weer voeding geeft aan de geruchten dat een deel van de Tempeliers met de schatten is weggevaren naar Schotland en vandaar naar de USA.
Kortom, een Orde die bol staat van de veronderstellingen en die door geleerden als Dan Brown en gekken als Anders Breitvik overal aan de haren wordt bijgesleept.
zaterdag, augustus 06, 2011
Parijs
Het is een tijdje stil geweest hier. Dit keer eens niet alleen omdat het druk was, maar ook omdat er een lang weekend Parijs tussen heeft gezeten.
Niet echt een nieuwe plek voor ons, maar met de Thalys ben je er zo, dus waarom niet?
Twee zaken blijven mij altijd fascineren in Parijs. Dat zijn de metro en de Eiffeltoren. Geen wonder dat die zaken dus ook deze keer weer veelvuldig aan de orde kwamen.
De metro omdat je zonder nauwelijks ergens kunt komen en de Eiffeltoren omdat ik mijn camera wel eens in het donker wilde uitproberen.
Vorige keer hadden we de Eiffeltoren alleen maar in daglicht gezien, dus stond hij dit keer als laatste op het dagprogramma.
Natuurlijk nog meer dingen te vertellen, maar die bewaar ik voor een latere post.
Andere foto's zijn hier te zien.
Niet echt een nieuwe plek voor ons, maar met de Thalys ben je er zo, dus waarom niet?
Twee zaken blijven mij altijd fascineren in Parijs. Dat zijn de metro en de Eiffeltoren. Geen wonder dat die zaken dus ook deze keer weer veelvuldig aan de orde kwamen.
De metro omdat je zonder nauwelijks ergens kunt komen en de Eiffeltoren omdat ik mijn camera wel eens in het donker wilde uitproberen.
Natuurlijk nog meer dingen te vertellen, maar die bewaar ik voor een latere post.
Andere foto's zijn hier te zien.
zondag, juli 17, 2011
Een gewaarschuwd Spijkenisser
Op 12 februari schreef ik voor het laatst over mijn milieudelict. Tot mijn stomme verbazing is er tot op heden nauwelijks iets veranderd aan de situatie.
Ik wilde een stukje voor dit weblog schrijven en bedacht me later dat het veel meer impact zou hebben als ik het zou opsturen naar een nieuwssite van Voorne-Putten. Vandaar dat het stukje dat hieronder staat, al sinds gisteren op VPinfo staat.
Tot m'n stomme verbazing maakt het het nodige los. Hieronder dus zoals gezegd het stukje dat het resultaat was van een post die ik eigenlijk alleen voor mijn weblog bedoeld had.
"Ik heb een bekeuring gehad. Dat overkomt iedereen wel eens natuurlijk, maar dit was een bekeuring voor iets waarvan ik echt niet wist dat dat niet mocht. En wat erger is, ik zie heel veel van mijn stadsgenoten dezelfde overtreding maken. Om die te behoeden voor een zelfde bekeuring, wil ik hierbij mijn verhaal doen.
Ik woon in een appartementencomplex in Noord. Bij mijn flat is een ondergrondse container voor huisafval die ik ook braaf gebruik. Verder weg in mijn wijk zijn containers voor papier, plastic, glas etc.
Normaal gesproken gebruik ik die ook, meestal als we boodschappen gaan doen. Maar omdat de route niet altijd langs die containers voert, of omdat het er wel eens druk is met auto’s, namen we die ook wel eens mee om ze vervolgens bij de supermarkt waar we boodschappen gingen doen (de Aldi aan de IJsselstraat) weg te gooien.
Leek mij niets mis mee. Zeker niet omdat in DE gemeentegids van Spijkenisse 2010/2011, op pagina 27 staat “Glas, oud papier en textiel worden gescheiden van het overige afval ingezameld. Hiervoor staan in de wijken op diverse plaatsen speciale containers. Alle inwoners mogen hier gebruik van maken….”
Maar in oktober vorig jaar kwam ik thuis van mijn werk en bleek ik een GOA (Gemeentelijke OpsporingsAmbtenaar) aan de deur te hebben gehad. Op mijn buitenlandse vrouw waren ze overgekomen als politie en omdat ze niet begreep wat ze kwamen doen, was ze redelijk in de stress.
Ik belde het achtergelaten telefoonnummer en kreeg van GOA S. te horen dat de bewoners van de flat bij de Aldi hadden geklaagd over volle containers, dat het niet de bedoeling was dat iedereen daar maar spullen ingooide, dat ze de inhoud van de containers hadden doorzocht en daarbij iets met mijn adres tegen waren gekomen, dat ik dat nooit meer moest doen en bovendien een boete van €60 kreeg.
Op zich snapte ik wel dat het voor die mensen vervelend is als zij hun afval niet kwijt kunnen, maar dat leek me eerder een reden om Reinis vaker te laten langskomen dan om mensen te bekeuren. En dan ook nog zonder waarschuwing.
Daarover was ik dan ook stomverbaasd en meldde dus ook dat ik het er niet bij zou laten zitten. Gelijk daarna zocht ik op in welke wet dan wel stond dat ik die containers niet mocht gebruiken, omdat ik mij, zoals gezegd, van geen kwaad bewust was.
Het was even zoeken, maar ik bleek dus artikel 10, lid 1 van de afvalstoffenverordening (2009) van de gemeente Spijkenisse overtreden te hebben: “Het is de gebruiker van een perceel, voor wie krachtens artikel 4, tweede lid een inzamelmiddel of inzamelvoorziening is aangewezen, verboden de huishoudelijke afvalstoffen anders aan te bieden dan via het betreffende inzamelmiddel of de betreffende inzamelvoorziening of het betreffende brengdepot.”
En blijkbaar heeft de gemeente mij iets anders aangewezen dan wat ze in DE gemeentegids schrijven, want daaruit maak ik toch op dat alle inwoners van de speciale containers gebruik mogen maken.
Ik snap dat ik als inwoner geacht wordt de wet te kennen, maar helaas, de afvalstoffenverordening van de gemeente was me even ontschoten.
Het duurde niet lang voor ik een brief van het Ministerie van Justitie kreeg waar ik werd gesommeerd de €60 over te maken. Dreigend werd er nog bij vermeld dat ik zowaar een milieudelict had begaan.
Uiteraard ging ik tegen dit besluit in verzet, zoals dat heet. Met als belangrijkste argumenten:
Een kopie van de brief stuurde ik naar de wethouder met milieu in de portefeuille, in dit geval dus wethouder Mourik. De brief aan het OM en de mail aan de wethouder verstuurde ik op 14 november 2010.
Het openbaar ministerie reageerde snel, maar vanuit de gemeente bleef het, op een automatische ontvangstbevestiging na, stil.
Via Twitter probeerde ik een reactie van de gemeente los te weken en inderdaad, op 29 november kreeg ik een mail van de wethouder. Ze had haar ambtelijk apparaat aan het werk gezet.
En zodoende werd het Kerst. Een nieuw jaar brak aan maar van de gemeente hoorde ik niets. Dus stuurde ik op 12 februari 2011 opnieuw een mail naar de wethouder. Onder andere met de opmerking dat ik nog steeds mensen hun afval zag weggooien en dat er nog steeds vanuit de gemeente geen borden of iets dergelijks waren neergezet.
Weer niets. Op 16 maart 2011 stuurde ik de mail nog maar een keer, nu naar het algemene adres van de gemeente. Dan zou ik in ieder geval een ontvangstbevestiging krijgen. En die kreeg ik ook netjes.
Op 25 maart kreeg ik een mail van de klachtencoördinatie. Het streven was, zo werd me gezegd, om binnen 2 weken te reageren.
U raadt het al, het werd 9 april en ik had nog niets ontvangen. Ik ging ook op vakantie, dus ik stuurde nog maar een mailtje dat ze zich niet meer hoefde te haasten. En dat had blijkbaar wat zenuwen geraakt.
Op 15 april kreeg ik een mail van het hoofd van de afdeling Veiligheid, Vergunningen en Handhaving met een simpele verklaring. Ik had helemaal niet aangegeven dat ik een reactie van de gemeente wilde. Simpel toch?
Tja, de man had gelijk. Dat heb ik hem op 15 mei (ik had een lange vakantie) ook gemaild. Met ook de opmerking dat het me duidelijk lijkt dat wanneer ik de gemeente voor het grootste deel verantwoordelijk stel, de gemeente daar uit zichzelf wel op zou willen reageren.
Bovendien snapte ik niet waarom men mij dan niet na 1 week had gemaild met de vraag “eh, sorry, maar wat wilt u van ons?”. Wat me wel met hoop vervulde, was de opmerking dat mijn brief er voor had gezorgd dat ze de regels nog eens tegen het licht zouden houden.
Maar goed, om te voorkomen dat mijn vragen weer onduidelijk zouden overkomen, heb ik ze toen iets duidelijker gesteld:
Op 25 mei kreeg ik een reactie dat de gemeente in ieder geval de opgelegde sanctie niet kan seponeren en dat eventuele wetswijzigingen via de gemeentelijke website bekend gemaakt worden.
Voor de andere vragen moest hij andere afdelingen aan het werk zetten. Ik zou nog van hem horen.
En inmiddels is het dus 16 juli 2011 en heb ik nog niets vernomen. Waarschijnlijk zijn mijn vragen toch lastiger dan ik zelf had verwacht.
Maar hoe dan ook, een waarschuwing is wel op z’n plaats. Gooi uw papier, glas e.d. alleen weg in containers in uw eigen wijk. Het weggooien buiten een andere wijk kan u een boete van €60 opleveren. En het bespaart uw medebewoners een hoop ellende.
Oh ja, koop een papierversnipperaar zodat er niets met uw adres in het afval terechtkomt.
Ik wilde een stukje voor dit weblog schrijven en bedacht me later dat het veel meer impact zou hebben als ik het zou opsturen naar een nieuwssite van Voorne-Putten. Vandaar dat het stukje dat hieronder staat, al sinds gisteren op VPinfo staat.
Tot m'n stomme verbazing maakt het het nodige los. Hieronder dus zoals gezegd het stukje dat het resultaat was van een post die ik eigenlijk alleen voor mijn weblog bedoeld had.
"Ik heb een bekeuring gehad. Dat overkomt iedereen wel eens natuurlijk, maar dit was een bekeuring voor iets waarvan ik echt niet wist dat dat niet mocht. En wat erger is, ik zie heel veel van mijn stadsgenoten dezelfde overtreding maken. Om die te behoeden voor een zelfde bekeuring, wil ik hierbij mijn verhaal doen.
Ik woon in een appartementencomplex in Noord. Bij mijn flat is een ondergrondse container voor huisafval die ik ook braaf gebruik. Verder weg in mijn wijk zijn containers voor papier, plastic, glas etc.
Normaal gesproken gebruik ik die ook, meestal als we boodschappen gaan doen. Maar omdat de route niet altijd langs die containers voert, of omdat het er wel eens druk is met auto’s, namen we die ook wel eens mee om ze vervolgens bij de supermarkt waar we boodschappen gingen doen (de Aldi aan de IJsselstraat) weg te gooien.
Leek mij niets mis mee. Zeker niet omdat in DE gemeentegids van Spijkenisse 2010/2011, op pagina 27 staat “Glas, oud papier en textiel worden gescheiden van het overige afval ingezameld. Hiervoor staan in de wijken op diverse plaatsen speciale containers. Alle inwoners mogen hier gebruik van maken….”
Maar in oktober vorig jaar kwam ik thuis van mijn werk en bleek ik een GOA (Gemeentelijke OpsporingsAmbtenaar) aan de deur te hebben gehad. Op mijn buitenlandse vrouw waren ze overgekomen als politie en omdat ze niet begreep wat ze kwamen doen, was ze redelijk in de stress.
Ik belde het achtergelaten telefoonnummer en kreeg van GOA S. te horen dat de bewoners van de flat bij de Aldi hadden geklaagd over volle containers, dat het niet de bedoeling was dat iedereen daar maar spullen ingooide, dat ze de inhoud van de containers hadden doorzocht en daarbij iets met mijn adres tegen waren gekomen, dat ik dat nooit meer moest doen en bovendien een boete van €60 kreeg.
Op zich snapte ik wel dat het voor die mensen vervelend is als zij hun afval niet kwijt kunnen, maar dat leek me eerder een reden om Reinis vaker te laten langskomen dan om mensen te bekeuren. En dan ook nog zonder waarschuwing.
Daarover was ik dan ook stomverbaasd en meldde dus ook dat ik het er niet bij zou laten zitten. Gelijk daarna zocht ik op in welke wet dan wel stond dat ik die containers niet mocht gebruiken, omdat ik mij, zoals gezegd, van geen kwaad bewust was.
Het was even zoeken, maar ik bleek dus artikel 10, lid 1 van de afvalstoffenverordening (2009) van de gemeente Spijkenisse overtreden te hebben: “Het is de gebruiker van een perceel, voor wie krachtens artikel 4, tweede lid een inzamelmiddel of inzamelvoorziening is aangewezen, verboden de huishoudelijke afvalstoffen anders aan te bieden dan via het betreffende inzamelmiddel of de betreffende inzamelvoorziening of het betreffende brengdepot.”
En blijkbaar heeft de gemeente mij iets anders aangewezen dan wat ze in DE gemeentegids schrijven, want daaruit maak ik toch op dat alle inwoners van de speciale containers gebruik mogen maken.
Ik snap dat ik als inwoner geacht wordt de wet te kennen, maar helaas, de afvalstoffenverordening van de gemeente was me even ontschoten.
Het duurde niet lang voor ik een brief van het Ministerie van Justitie kreeg waar ik werd gesommeerd de €60 over te maken. Dreigend werd er nog bij vermeld dat ik zowaar een milieudelict had begaan.
Uiteraard ging ik tegen dit besluit in verzet, zoals dat heet. Met als belangrijkste argumenten:
- Dat het volstrekt onduidelijk is dat wat ik heb gedaan, niet mag. Weliswaar staat het in de verordening, maar DE gemeentegids zegt iets anders en ook bij de inleverpunten zelf wordt niets aangegeven.
- Dat het moment waarop ik de overtreding zou hebben begaan niet kon kloppen omdat ik op dat moment een behandeling in een ziekenhuis onderging;
- De boete indruist tegen mijn gevoel van rechtvaardigheid en buitenproportioneel is, vooral ook omdat de gemeente geen enkele moeite doet om zelfs bij overlast, mensen te waarschuwen dat ze iets doen wat niet mag, maar meteen tot het geven van bekeuringen overgaat.
Een kopie van de brief stuurde ik naar de wethouder met milieu in de portefeuille, in dit geval dus wethouder Mourik. De brief aan het OM en de mail aan de wethouder verstuurde ik op 14 november 2010.
Het openbaar ministerie reageerde snel, maar vanuit de gemeente bleef het, op een automatische ontvangstbevestiging na, stil.
Via Twitter probeerde ik een reactie van de gemeente los te weken en inderdaad, op 29 november kreeg ik een mail van de wethouder. Ze had haar ambtelijk apparaat aan het werk gezet.
En zodoende werd het Kerst. Een nieuw jaar brak aan maar van de gemeente hoorde ik niets. Dus stuurde ik op 12 februari 2011 opnieuw een mail naar de wethouder. Onder andere met de opmerking dat ik nog steeds mensen hun afval zag weggooien en dat er nog steeds vanuit de gemeente geen borden of iets dergelijks waren neergezet.
Weer niets. Op 16 maart 2011 stuurde ik de mail nog maar een keer, nu naar het algemene adres van de gemeente. Dan zou ik in ieder geval een ontvangstbevestiging krijgen. En die kreeg ik ook netjes.
Op 25 maart kreeg ik een mail van de klachtencoördinatie. Het streven was, zo werd me gezegd, om binnen 2 weken te reageren.
U raadt het al, het werd 9 april en ik had nog niets ontvangen. Ik ging ook op vakantie, dus ik stuurde nog maar een mailtje dat ze zich niet meer hoefde te haasten. En dat had blijkbaar wat zenuwen geraakt.
Op 15 april kreeg ik een mail van het hoofd van de afdeling Veiligheid, Vergunningen en Handhaving met een simpele verklaring. Ik had helemaal niet aangegeven dat ik een reactie van de gemeente wilde. Simpel toch?
Tja, de man had gelijk. Dat heb ik hem op 15 mei (ik had een lange vakantie) ook gemaild. Met ook de opmerking dat het me duidelijk lijkt dat wanneer ik de gemeente voor het grootste deel verantwoordelijk stel, de gemeente daar uit zichzelf wel op zou willen reageren.
Bovendien snapte ik niet waarom men mij dan niet na 1 week had gemaild met de vraag “eh, sorry, maar wat wilt u van ons?”. Wat me wel met hoop vervulde, was de opmerking dat mijn brief er voor had gezorgd dat ze de regels nog eens tegen het licht zouden houden.
Maar goed, om te voorkomen dat mijn vragen weer onduidelijk zouden overkomen, heb ik ze toen iets duidelijker gesteld:
- Wat is de reactie op mijn verweer dat de gemeente Spijkenisse in de gemeentegids informatie verstrekt die indruist tegen een door diezelfde gemeente uitgevaardigde verordening?
- Wat is de reactie op mijn opmerkingen dat de gemeente niet eens pogingen onderneemt om bewoners op onjuist gedrag te wijzen, maar meteen overgaat tot het opleggen van sancties?
- Wat is de reactie op mijn vraag aan de wethouder dat de situatie ter plaatse van het delict nog niet is veranderd en het dus overduidelijk is dat de hierboven geschetste handelswijze van de gemeente niet bijdraagt aan de oplossing van het probleem?
- Kunt u mij een inschatting geven wanneer met de toetsing van de regels wordt gestart, hoelang deze ongeveer in beslag zal nemen en op welke wijze ik de uitslag kan vernemen?
- Als uit de toetsing blijkt dat mijn opmerkingen terecht zijn, is de gemeente dan bereid om de oplegde sanctie te seponeren?
Op 25 mei kreeg ik een reactie dat de gemeente in ieder geval de opgelegde sanctie niet kan seponeren en dat eventuele wetswijzigingen via de gemeentelijke website bekend gemaakt worden.
Voor de andere vragen moest hij andere afdelingen aan het werk zetten. Ik zou nog van hem horen.
En inmiddels is het dus 16 juli 2011 en heb ik nog niets vernomen. Waarschijnlijk zijn mijn vragen toch lastiger dan ik zelf had verwacht.
Maar hoe dan ook, een waarschuwing is wel op z’n plaats. Gooi uw papier, glas e.d. alleen weg in containers in uw eigen wijk. Het weggooien buiten een andere wijk kan u een boete van €60 opleveren. En het bespaart uw medebewoners een hoop ellende.
Oh ja, koop een papierversnipperaar zodat er niets met uw adres in het afval terechtkomt.
donderdag, juli 07, 2011
Koksijde 2011
Na de boten bij de Marinedagen van vorige week, was het deze week tijd voor de vliegtuigen tijdens de Koksijde Airshow 2011. Dit jaar met een speciaal sausje omdat dit jaar de Belgische luchtmacht haar 65e verjaardag viert.
Uiteraard veel vliegtuigen op de grond...
..en in de lucht te bewonderen.
Zoals bijvoorbeeld de Britse Red Arrows. Ik heb ze al vaak gezien en het verveelt nooit. Niet alleen door hun perfect uitgevoerde figuren, maar ook daar het commentaar dat altijd is doorspekt van die lekkere droge, politiek in-correcte, "Engelse" humor.
De Hawk trainingsvliegtuigen waarin "The Reds" vliegen zijn dan misschien niet snel, ze zijn wel wendbaar en het veelvuldig gebruik van rode, witte en blauwe rook, maken het altijd een genot om naar te kijken.
En hoewel Vi eigenlijk niets van vliegtuigen moet hebben, vind ze de demoteams wel leuk om naar te kijken. Als ze maar mooie kleuren gebruiken. En zoals gezegd, dat zit bij "The Reds" wel goed, zodat ze op een gemeende groet van haar konden rekenen.
Maar de Belgen hadden een mooi cadeautje aan te bieden, als hoofdact stonden U.S. Airforce Thunderbirds gepland. Voor wie het niet weet, The Thunderbirds is het demoteam van de U.S. Airforce en ze vliegen rond in witte F16's.
Samen met de Blue Angels worden ze als het neusje van de demoteamzalm beschouwd. Door Amerikanen (uiteraard) maar ook door de rest van de wereld. De "Angels" mocht ik in 2006 tot tweemaal toe in Leeuwarden bewonderen, The Thunderbirds stonden nog op mijn verlanglijstje.
Duidelijk dus dat ik mezelf had verplicht om in Koksijde aanwezig te zijn.
En ik zal niet zeggen dat ik teleurgesteld werd, maar de show was toch minder overdonderend dan ik had verwacht. Duurde wel bijna 40 minuten, dat dan weer wel.
Tuurlijk zeg het er allemaal heel strak uit, zols je van Amerikanen mag verwachten, maar de show had niet zo veel "WOW" momenten. Wat de Blue Angels weer wel hadden, al hebben die natuurlijk het voordeel (?) dat 1 F18 Hornet al een pokkenherrie maakt, laat staan als er een heel demoteam in rondvliegt.
En de F16 is in deze streken een zeer bekend toestel waarbij zowel Nederland als België een hoogstaand F16 demoteam hebben. En van een Nederlandse of Belgische F16 kan, dat kan een Amerikaanse F16 ook.
Daarom dus weinig nieuws, maar toch wel een staaltje vliegkunst waar je alleen maar met respect naar kunt kijken. Want hoe eenvoudig het ook allemaal lijkt, er zitten enorm veel trainingsuren in.
En dus kan ik niets anders zeggen dan dat ik blij ben dat ik naar Koksijde ben geweest en The Thunderbirds in het echt rond heb zien vliegen.
Op de terugweg naar de auto kwam ik nog een Franse helicopter tegen die toch wel een beetje indruist tegen het idee dat militairen allemaal van die vreselijke macho's zijn.
Meer foto's staan weer op mijn fotoblog.
Uiteraard veel vliegtuigen op de grond...
..en in de lucht te bewonderen.
Zoals bijvoorbeeld de Britse Red Arrows. Ik heb ze al vaak gezien en het verveelt nooit. Niet alleen door hun perfect uitgevoerde figuren, maar ook daar het commentaar dat altijd is doorspekt van die lekkere droge, politiek in-correcte, "Engelse" humor.
De Hawk trainingsvliegtuigen waarin "The Reds" vliegen zijn dan misschien niet snel, ze zijn wel wendbaar en het veelvuldig gebruik van rode, witte en blauwe rook, maken het altijd een genot om naar te kijken.
En hoewel Vi eigenlijk niets van vliegtuigen moet hebben, vind ze de demoteams wel leuk om naar te kijken. Als ze maar mooie kleuren gebruiken. En zoals gezegd, dat zit bij "The Reds" wel goed, zodat ze op een gemeende groet van haar konden rekenen.
Maar de Belgen hadden een mooi cadeautje aan te bieden, als hoofdact stonden U.S. Airforce Thunderbirds gepland. Voor wie het niet weet, The Thunderbirds is het demoteam van de U.S. Airforce en ze vliegen rond in witte F16's.
Samen met de Blue Angels worden ze als het neusje van de demoteamzalm beschouwd. Door Amerikanen (uiteraard) maar ook door de rest van de wereld. De "Angels" mocht ik in 2006 tot tweemaal toe in Leeuwarden bewonderen, The Thunderbirds stonden nog op mijn verlanglijstje.
Duidelijk dus dat ik mezelf had verplicht om in Koksijde aanwezig te zijn.
Tuurlijk zeg het er allemaal heel strak uit, zols je van Amerikanen mag verwachten, maar de show had niet zo veel "WOW" momenten. Wat de Blue Angels weer wel hadden, al hebben die natuurlijk het voordeel (?) dat 1 F18 Hornet al een pokkenherrie maakt, laat staan als er een heel demoteam in rondvliegt.
En de F16 is in deze streken een zeer bekend toestel waarbij zowel Nederland als België een hoogstaand F16 demoteam hebben. En van een Nederlandse of Belgische F16 kan, dat kan een Amerikaanse F16 ook.
Daarom dus weinig nieuws, maar toch wel een staaltje vliegkunst waar je alleen maar met respect naar kunt kijken. Want hoe eenvoudig het ook allemaal lijkt, er zitten enorm veel trainingsuren in.
En dus kan ik niets anders zeggen dan dat ik blij ben dat ik naar Koksijde ben geweest en The Thunderbirds in het echt rond heb zien vliegen.
Op de terugweg naar de auto kwam ik nog een Franse helicopter tegen die toch wel een beetje indruist tegen het idee dat militairen allemaal van die vreselijke macho's zijn.
Meer foto's staan weer op mijn fotoblog.
zondag, juli 03, 2011
It's Yingluck - Y
Het is haar gelukt. Yingluck Shinawatra wordt de eerste vrouwelijke premier van Thailand. En met een duidelijke overwinning.
De Pheu Thai Party van Yingluck heeft 262 van de 500 zetels behaald (met 96% van de stemmen geteld), de grootste concurrent, de democraten van zittend premier Abhisit, is niet verder gekomen dan 160 zetels.
De voorpagina van The Nation ziet er morgen zo uit (klopt, ik heb de titel van mijn post niet zelf bedacht):
Ben benieuwd hoe het verdere proces zal verlopen. Het vormen van een nieuwe regering hoeft niet al te veel tijd te kosten, al zal het grote vraagteken aan de kant van de tegenstanders blijken te zitten.
Gaan de "geelhemden" zich rustig houden of komen er weer demonstraties. Ik denk zelf dat het voorlopig wel even rustig zal blijven, ook de zittende elite zal moeten erkennen dat het volk gesproken heeft en Yingluck aan een absolute meerderheid heeft geholpen.
Het zal afwachten zijn wat Yingluck met haar broer Thaksin gaat doen. Officieel loopt tegen hem een arrestatiebevel en als Yingluck wetten zal gaan aannemen om dat arrestatiebevel ongeldig te laten verklaarn, zeg maar een Berlusconietje uit zal halen, dan zal de reactie niet mals zijn en zullen er ongetwijfeld weer rellen uitbreken.
Er wordt ook gevreesd dat de politiek onervaren Yingluck alleen in naam premier zal zijn en dat de echte macht zal worden uitgevoerd door de sterke mannen van haar partij. Die kans is natuurlijk altijd aanwezig, maar ze is politiek dan wel onervaren, ze heeft een flinke ervaring in het managen van een groot bedrijf, dus zo'n mak schaap zal ze vast niet zijn. Dat zijn Thaise vrouwen sowieso al niet.
De Pheu Thai Party van Yingluck heeft 262 van de 500 zetels behaald (met 96% van de stemmen geteld), de grootste concurrent, de democraten van zittend premier Abhisit, is niet verder gekomen dan 160 zetels.
De voorpagina van The Nation ziet er morgen zo uit (klopt, ik heb de titel van mijn post niet zelf bedacht):
Gaan de "geelhemden" zich rustig houden of komen er weer demonstraties. Ik denk zelf dat het voorlopig wel even rustig zal blijven, ook de zittende elite zal moeten erkennen dat het volk gesproken heeft en Yingluck aan een absolute meerderheid heeft geholpen.
Er wordt ook gevreesd dat de politiek onervaren Yingluck alleen in naam premier zal zijn en dat de echte macht zal worden uitgevoerd door de sterke mannen van haar partij. Die kans is natuurlijk altijd aanwezig, maar ze is politiek dan wel onervaren, ze heeft een flinke ervaring in het managen van een groot bedrijf, dus zo'n mak schaap zal ze vast niet zijn. Dat zijn Thaise vrouwen sowieso al niet.
zaterdag, juli 02, 2011
Marinedagen 2011
Beter kan de teloorgang van de Koninklijke Marine niet in beeld worden gebracht dan tijdens de "jaarlijkse" (want iedere 3 jaar wordt inmiddels een jaar overgeslagen) Marinedagen.
Al sinds mijn jeugd ben ik een regelmatige bezoeker en waar ik in de jaren 80 nog wel eens met een vriend 3 dagen in een jeugdherberg zat omdat 3 dagen net genoeg was om alles te zien, tegenwoordig ben je een stuk sneller klaar.
Neem nou bijvoorbeeld deze foto. Hierop zijn 4 LCF-fregatten te zien.
Vroeger zou je hiermee een aantal fregatten uit een serie hebben gezien (we hadden bijvoorbeeld ooit 10 S-fregatten), maar tegenwoordig vertegenwoordigt deze foto 66% van onze fregatten. We hebben alleen deze 4 en dan nog twee M-fregatten (overgebleven uit een serie van 8 stuks).
Klein goedmakertje, de "Holland" lag er wel. Dit is het eerste van de 4 OPV patrouillevaartuigen die in aanbouw zijn bij Damen Shipyard in Vlissingen. Nog niet helemaal klaar, want er ontbreek nog een grote mast met radarsystemen, maar verder druk bezig met proefvaarten. Daarom ook nog geen Hr.Ms., want niet overgedragen aan de Koninklijke Marine.
Een bijzonder schip, al was het alleen al door het feit dat het een afwijkende kleur heeft. Door het blauwachtige grijs schijnt het schip minder zichtbaar te zijn aan de horizon.
Maar het ontbreken van veel schepen wordt de laatste jaren goedgemaakt door demonstraties. Onder andere door het Apache demoteam. Echt uniek in de wereld te noemen, want dit demoteam is het enige ter wereld dat op deze manier een Apache gebruikt om demo's te geven.
En daarnaast staat ook allerlei apparatuur opgesteld, zoals oude en nieuwe voertuigen, een bivak van het Korps Mariniers, maar ook een grote tank met een duiker erin. En Vi is altijd goede maatjes met de duiker van dienst.
Dus ook al is de omvang zodanig dat je niet 3 dagen aan een stuk jezelf kunt vermaken, het is nog steeds meer dan de moeite waard en volgend jaar zullen we ook zeker weer van de partij zijn.
Meer foto's? Die zijn te zien op mijn fotoblog die ik voor de gelegenheid weer eens afgestofd heb.
Een minpuntje? Ik weet niet hoe de catering is geregeld en het is niet dat ik het niet kan betalen of wat dan ook, maar ik vind 7 euro 20 voor 2 flesjes limonade (0,5 liter) onbehoorlijk veel geld en in de buurt komen van afzetterij. Zelfs bij een benzinepomp langs de snelweg ben je voor de helft klaar.
Al sinds mijn jeugd ben ik een regelmatige bezoeker en waar ik in de jaren 80 nog wel eens met een vriend 3 dagen in een jeugdherberg zat omdat 3 dagen net genoeg was om alles te zien, tegenwoordig ben je een stuk sneller klaar.
Neem nou bijvoorbeeld deze foto. Hierop zijn 4 LCF-fregatten te zien.
Klein goedmakertje, de "Holland" lag er wel. Dit is het eerste van de 4 OPV patrouillevaartuigen die in aanbouw zijn bij Damen Shipyard in Vlissingen. Nog niet helemaal klaar, want er ontbreek nog een grote mast met radarsystemen, maar verder druk bezig met proefvaarten. Daarom ook nog geen Hr.Ms., want niet overgedragen aan de Koninklijke Marine.
Maar het ontbreken van veel schepen wordt de laatste jaren goedgemaakt door demonstraties. Onder andere door het Apache demoteam. Echt uniek in de wereld te noemen, want dit demoteam is het enige ter wereld dat op deze manier een Apache gebruikt om demo's te geven.
Meer foto's? Die zijn te zien op mijn fotoblog die ik voor de gelegenheid weer eens afgestofd heb.
Een minpuntje? Ik weet niet hoe de catering is geregeld en het is niet dat ik het niet kan betalen of wat dan ook, maar ik vind 7 euro 20 voor 2 flesjes limonade (0,5 liter) onbehoorlijk veel geld en in de buurt komen van afzetterij. Zelfs bij een benzinepomp langs de snelweg ben je voor de helft klaar.
vrijdag, juli 01, 2011
Nieuwe Westelijke Oeververbinding
Dat hij er gaat komen, dat staat vast. De Nieuwe Westelijke Oeververbinding. Hiermee wordt een tunnelverbinding bedoeld die de Nieuwe Waterweg kruist en ten westen ligt van de Beneluxtunnel. Een tunnel dus om A20 en A15 met elkaar te verbinden.
Dit jaar moet de minister een keuze maken welk tracé het gaat worden en in de aanloop daarvan zijn de nodige onderzoeken uitgevoerd om die keuze te vereenvoudigen. Er zijn namelijk 2 varianten, een Oranjetunnelvariant en een Blankenburgtunnelvariant.
Er wordt al een tijdje onderzoek gedaan, waarbij ook burgers in de gelegenheid zijn gesteld om hun mening te geven. Een precieze uitleg van wat allemaal is gebeurd is terug te lezen op de site van het projectteam NWO
Onlangs zijn er een viertal informatieavonden gehouden waarin de huidige stand van zaken uit de doeken werd gedaan en uit interesse ben ik naar de informatieavond in Maassluis geweest.
Op de informatieavond werden 2 presentaties gehouden. De eerste die ik bijwoonde ging over de manier waarop je wegen in het landschap kunt opnemen. Maar de daaropvolgende discussie richtte zich met name op de aansluiting van de Blankenburgvariant.
Er is namelijk nogal wat tegenstand omdat het geplande tracé wat natuurgebieden overhoop gaat gooien. De polder is al enkele eeuwen oud, er ligt een rietbos waar zeldzame vogels in broeden en er staat een bos dat door bewoners is geplant met als doel in het verleden de oprichting van een slibdepot te voorkomen. Voldoende voer voor tegengas dus en dat werd ook gegeven.
Ik kreeg de indruk dat veel mensen enkel willen horen "de Blankenburgtunnel komt er niet", elk ander geluid wordt meteen als vijandig beschouwd en frontaal aangevallen. Ook omliggende gemeenten als Vlaardingen en Maassluis zijn die mening toegedaan.
Maar zoals gezegd, die discussie speelt alleen ten noorden van de Nieuwe Waterweg. De zuidelijke tunnelmond van de Blankenburgtunnel is geprojecteerd op een stuk land dat al jaren van Rijkswaterstaat is en waar nu niets anders ligt dan gras en een voetbalveldje.
Voor de Oranjetunnel spelen veel minder milieutechnische aspecten. De gemeente Hoek van Holland is voor, evenals tuinders in het Westland.
Een andere, veel interessantere discussie voor Voorne-Putten, ging over het verkeersaanbod met de diverse varianten.
Dit was een interessant verhaal waarin allereerst werd uitgelegd hoe de modellen van Rijkswaterstaat gevuld worden. Wie daar meer over wil weten, moet dit document van Rijkswaterstaat maar eens doorspitten.
In het kort komt het erop neer dat wordt bepaald hoeveel mensen van A naar B, van C naar D, van E naar F etc willen en langs welke weg zij dat kunnen doen. Daarnaast wordt rekening gehouden met zaken die dat gedrag kunnen beïnvloeden, zoals reistijd, afstand, parkeergelden, openbaar vervoer etc. De modellen rekenen dan uit hoeveel motorvoertuigen per uur er van de beschikbare wegen gebruik willen maken en, de capaciteit van die wegen in rekening genomen, welke problemen dat al dan niet gaat geven.
Het gebruikte model NRM 2011 rekent dit allemaal door tot 2030. En als er geen NWO zou komen, dan ziet het huidige wegennet er in 2030 zo uit:
Duidelijk zal zijn dat het rood rondom Botlek- en Beneluxtunnel betekent dat het dan niet goed gaat met de regio. Maar eerlijk gezegd heeft niemand daar een computermodel voor nodig.
Interessanter wordt het als de Oranjetunnel erbij wordt betrokken:
Duidelijk is dat met name de A15 en A13 profiteren van de Oranjetunnel en de Botlek- en Beneluxtunnel in mindere mate. Het is minder rood, maar het is nog steeds rood. Verder valt op dat met name de Veilingroute in het Westland veel zwaarder belast wordt. Niet zo vreemd dat de tuinders uit het Westland dus voorstander zijn van de Oranjetunnel.
Overigens is ooit voor de Westlandroute de A54 bedacht. Deze snelweg zou dan Den Haag via het Westland en de Oranjetunnel met de Maasvlakte verbinden. De A54 is echter jaren geleden al op de tekentafel gesneuveld en staat nog niet op de nominatie om gereanimeerd te worden.
Dan het plaatje met de Blankenburgtunnel:
Voor de noordkant van de Nieuwe Waterweg lijkt de Blankenburgtunnel geen aanwinst. Voor de A13 geeft het geen verlichting en de aansluiting van de A20 op Kethelplein wordt zelfs flink drukker. Voor Voorne-Putten (en met name Spijkenisse) daarentegen is de Blankenburgtunnel een zegen. Zowel Botlek- als Beneluxtunnel gaan er op vooruit.
Maar dit zijn slechts de eerste uitkomsten van de berekeningen. Er moeten nog berekeningen worden uitgevoerd waar meer parameters worden meegenomen. Wat gaan bijvoorbeeld automobilisten doen die nu de Van Brienenoordburg nemen omdat de Beneluxtunnel altijd zo druk is?
Daarnaast bestaat de mogelijkheid dat de NWO een toltunnel wordt. Als de andere tunnels dan tolvrij blijven, zal dat zeker veel minder verkeer voor de NWO betekenen. Wordt daar dan ook tol geheven? Allemaal vragen die dit jaar nog beantwoord moeten worden.
Daarnaast waren er voor Spijkenisse nog andere bijzonderheden te horen. Zeker gezien het artikel Nieuwe wegen in uw omgeving op VPinfo. Hierin werd een beeld geschetst van een Blankenburg- EN Oranjetunnel, een A4-zuid en een Welplaatweg die de zuidelijke tunnelmond van de Blankenburgtunnel met de A4-zuid moet gaan verbinden.
Allereerst gaat het echt maar één tunnel worden, voor twee is geen geld en dan zouden ook al die onderzoeken die gaande zijn om te kijken welke de meeste voordelen biedt, geen zin hebben.
Daarnaast, het Welplaattracé is al lang geleden op de tekentafel gesneuveld. Wordt door de deskundigen van RWS die ik sprak wel als goede oplossing gezien, maar zoals gezegd, niet meer als optie aanwezig.
En dan de A4-zuid. Het persoonlijke gevoel van de RWS mensen was dat die er niet (in hun woorden: nooit) gaat komen. In ieder geval niet voor 2030, het jaartal waar alle modellen mee rekenen. In die modellen zit wel de A16/A13 boog opgenomen, waarvoor zelfs al tracé onderzoeken geweest. Die zijn voor de A4-zuid nog niet uitgevoerd.
In de gemeenteraadsvergadering van woensdag 29 juni 2011 zei wethouder Mourik dat er een brief van het ministerie onderweg was, met een echte handtekening, waarin werd gesproken over de A4. Ik ben benieuwd naar de inhoud. Tot die tijd volg ik de mening van de RWS deskundigen dat die A4 er nooit gaat komen.
Dit jaar moet de minister een keuze maken welk tracé het gaat worden en in de aanloop daarvan zijn de nodige onderzoeken uitgevoerd om die keuze te vereenvoudigen. Er zijn namelijk 2 varianten, een Oranjetunnelvariant en een Blankenburgtunnelvariant.
bron afbeelding: projectteam NWO
Er wordt al een tijdje onderzoek gedaan, waarbij ook burgers in de gelegenheid zijn gesteld om hun mening te geven. Een precieze uitleg van wat allemaal is gebeurd is terug te lezen op de site van het projectteam NWO
Onlangs zijn er een viertal informatieavonden gehouden waarin de huidige stand van zaken uit de doeken werd gedaan en uit interesse ben ik naar de informatieavond in Maassluis geweest.
Op de informatieavond werden 2 presentaties gehouden. De eerste die ik bijwoonde ging over de manier waarop je wegen in het landschap kunt opnemen. Maar de daaropvolgende discussie richtte zich met name op de aansluiting van de Blankenburgvariant.
Er is namelijk nogal wat tegenstand omdat het geplande tracé wat natuurgebieden overhoop gaat gooien. De polder is al enkele eeuwen oud, er ligt een rietbos waar zeldzame vogels in broeden en er staat een bos dat door bewoners is geplant met als doel in het verleden de oprichting van een slibdepot te voorkomen. Voldoende voer voor tegengas dus en dat werd ook gegeven.
Ik kreeg de indruk dat veel mensen enkel willen horen "de Blankenburgtunnel komt er niet", elk ander geluid wordt meteen als vijandig beschouwd en frontaal aangevallen. Ook omliggende gemeenten als Vlaardingen en Maassluis zijn die mening toegedaan.
Maar zoals gezegd, die discussie speelt alleen ten noorden van de Nieuwe Waterweg. De zuidelijke tunnelmond van de Blankenburgtunnel is geprojecteerd op een stuk land dat al jaren van Rijkswaterstaat is en waar nu niets anders ligt dan gras en een voetbalveldje.
Voor de Oranjetunnel spelen veel minder milieutechnische aspecten. De gemeente Hoek van Holland is voor, evenals tuinders in het Westland.
Een andere, veel interessantere discussie voor Voorne-Putten, ging over het verkeersaanbod met de diverse varianten.
Dit was een interessant verhaal waarin allereerst werd uitgelegd hoe de modellen van Rijkswaterstaat gevuld worden. Wie daar meer over wil weten, moet dit document van Rijkswaterstaat maar eens doorspitten.
In het kort komt het erop neer dat wordt bepaald hoeveel mensen van A naar B, van C naar D, van E naar F etc willen en langs welke weg zij dat kunnen doen. Daarnaast wordt rekening gehouden met zaken die dat gedrag kunnen beïnvloeden, zoals reistijd, afstand, parkeergelden, openbaar vervoer etc. De modellen rekenen dan uit hoeveel motorvoertuigen per uur er van de beschikbare wegen gebruik willen maken en, de capaciteit van die wegen in rekening genomen, welke problemen dat al dan niet gaat geven.
Het gebruikte model NRM 2011 rekent dit allemaal door tot 2030. En als er geen NWO zou komen, dan ziet het huidige wegennet er in 2030 zo uit:
Interessanter wordt het als de Oranjetunnel erbij wordt betrokken:
Duidelijk is dat met name de A15 en A13 profiteren van de Oranjetunnel en de Botlek- en Beneluxtunnel in mindere mate. Het is minder rood, maar het is nog steeds rood. Verder valt op dat met name de Veilingroute in het Westland veel zwaarder belast wordt. Niet zo vreemd dat de tuinders uit het Westland dus voorstander zijn van de Oranjetunnel.
Overigens is ooit voor de Westlandroute de A54 bedacht. Deze snelweg zou dan Den Haag via het Westland en de Oranjetunnel met de Maasvlakte verbinden. De A54 is echter jaren geleden al op de tekentafel gesneuveld en staat nog niet op de nominatie om gereanimeerd te worden.
Dan het plaatje met de Blankenburgtunnel:
Voor de noordkant van de Nieuwe Waterweg lijkt de Blankenburgtunnel geen aanwinst. Voor de A13 geeft het geen verlichting en de aansluiting van de A20 op Kethelplein wordt zelfs flink drukker. Voor Voorne-Putten (en met name Spijkenisse) daarentegen is de Blankenburgtunnel een zegen. Zowel Botlek- als Beneluxtunnel gaan er op vooruit.
Maar dit zijn slechts de eerste uitkomsten van de berekeningen. Er moeten nog berekeningen worden uitgevoerd waar meer parameters worden meegenomen. Wat gaan bijvoorbeeld automobilisten doen die nu de Van Brienenoordburg nemen omdat de Beneluxtunnel altijd zo druk is?
Daarnaast bestaat de mogelijkheid dat de NWO een toltunnel wordt. Als de andere tunnels dan tolvrij blijven, zal dat zeker veel minder verkeer voor de NWO betekenen. Wordt daar dan ook tol geheven? Allemaal vragen die dit jaar nog beantwoord moeten worden.
Daarnaast waren er voor Spijkenisse nog andere bijzonderheden te horen. Zeker gezien het artikel Nieuwe wegen in uw omgeving op VPinfo. Hierin werd een beeld geschetst van een Blankenburg- EN Oranjetunnel, een A4-zuid en een Welplaatweg die de zuidelijke tunnelmond van de Blankenburgtunnel met de A4-zuid moet gaan verbinden.
Allereerst gaat het echt maar één tunnel worden, voor twee is geen geld en dan zouden ook al die onderzoeken die gaande zijn om te kijken welke de meeste voordelen biedt, geen zin hebben.
Daarnaast, het Welplaattracé is al lang geleden op de tekentafel gesneuveld. Wordt door de deskundigen van RWS die ik sprak wel als goede oplossing gezien, maar zoals gezegd, niet meer als optie aanwezig.
En dan de A4-zuid. Het persoonlijke gevoel van de RWS mensen was dat die er niet (in hun woorden: nooit) gaat komen. In ieder geval niet voor 2030, het jaartal waar alle modellen mee rekenen. In die modellen zit wel de A16/A13 boog opgenomen, waarvoor zelfs al tracé onderzoeken geweest. Die zijn voor de A4-zuid nog niet uitgevoerd.
In de gemeenteraadsvergadering van woensdag 29 juni 2011 zei wethouder Mourik dat er een brief van het ministerie onderweg was, met een echte handtekening, waarin werd gesproken over de A4. Ik ben benieuwd naar de inhoud. Tot die tijd volg ik de mening van de RWS deskundigen dat die A4 er nooit gaat komen.
zondag, juni 26, 2011
Ritueel slachten
Laten we er maar eens een controversieel onderwerp tegenaan gooien: De rituele slacht.
Marianne Thieme diende een wetsvoorstel in om ritueel slachten te verbieden. Want zielig voor de dieren en onevenredig lijden. Op zich iets wat je van haar en haar partij kunt verwachten. Meestal verdwijnen die wetsontwerpen dan in een la, maar er tekende zich nu zowaar een meerderheid af. Ik vermoed dat de combinatie dierenwelzijn en (vooral) moslims een oor aannaaien, voor sommige partijen een niet te missen kans voor open doel was.
Nederland stond op z'n achterste poten. Vooral de PvdA schoot zichzelf in de voet want de kamerfractie was voor, terwijl veel religieuze aanhangers van die partij tevens graag de kelen van dieren doorsnijden. Omdat dat nou eenmaal zo in hunkook sprookjesboek staat geschreven.
Vele debatten volgden en de ene na de andere smakeloze vergelijking (uiteraard gingen die nagenoeg allemaal over de Tweede Wereldoorlog) werd er gemaakt. Door discussies op internet kreeg ik ook het gevoel dat je niet anders dan voor het verbod kon zijn.
Uiteindelijk werd het wetsvoorstel deze week aangenomen, waarbij een aantal partijen (PvdA, VVD, D66 en GL) een motie eraan vast knoopten die werkelijk nergens op sloeg en waarmee Thieme dan ook prima kon leven.
En ik? Ik heb me gedurende alle discussies afgevraagd wat mijn eigen standpunt nou moest zijn in deze.
Allereerst staat buiten kijf dat alles wat op gezag van een religie gebeurt, door mij in principe wordt afgewezen. Maar omdat dit wel een erg zwart-witte instelling is, merk ik dat ik mezelf meestal beperkt tot datgene wat me persoonlijk raakt.
Zodoende had ik nog nooit echt nagedacht over dat ritueel slachten, al vind ik wel meteen dat slachten (al dan niet ritueel) in Nederland in een speciaal daarvoor ingerichte ruimte door professionals dient te worden gedaan. Dus elke vorm van rituele slacht op een tochtig balkon, driehoog achter, uitgevoerd met een bot mes, moet wat mij betreft zonder twijfel verboden worden.
Maar ja, dan die slacht in een speciaal slachthuis.
Ik geef ook toe dat het ritueel slachten een smakeloos gezicht is. Van bloed worden de meeste mensen toch al niet vrolijk en dan al die aaibare witte schapen die de keel wordt doorgesneden, nee, ik hoef het persoonlijk niet te zien. Aan de andere kant, de andere dieren komen in Nederland ook niet echt prettig aan hun einde, dus ik weet niet of hier nou precies het verschil zit.
Verwarrend vind ik dat het lijkt te draaien om beweringen van wetenschappers die niet kunnen aangeven of de dieren die ritueel geslacht worden, nu wel of niet (meer) lijden. En omdat dit niet vast te stellen is, wordt onverdoofde slacht verboden. Nu lijkt het mij eerlijk gezegd dat je datzelfde argument ook andersom kunt gebruiken. Ik vermoed dat het toch de hoeveelheid bloed is waardoor mensen vermoeden dat het niet diervriendelijk KAN zijn.
Op zich denk ik dat met behulp van ECG en dergelijke toch wel wetenschappelijk onderzoek mogelijk moet zijn. Gek dat niemand daar om gevraagd heeft. We zijn in Nederland namelijk nogal van het instellen van commissies en het uitvoeren van onderzoeken.
Maar goed, het ritueel slachten wordt dus verboden (ja, ik weet het, feitelijk is het onverdoofd ritueel slachten verboden, maar aangezien het met een verdoving geen rituele slacht kan zijn, is per saldo het ritueel slachten dus verboden) en daar hebben we ons in Nederland aan te houden. Hoera voor de dieren want die lijden nu minder en daardoor is het dierenwelzijn in Nederland een stuk beter geworden.
Het zou kunnen, maar ik weet het nog niet zo net.
Ik vermoed dat er straks heel veel veewagens met schapen e.d. richting België, Frankrijk en Duitsland zullen gaan. Vol met vee dat ritueel geslacht gaat worden en een stressvolle lange reis moet gaan maken. Stressvol omdat schapen niet gemaakt zijn om in de auto mee te nemen, auto's schokken of plotseling remmen en omdat het behoorlijk warm in een vrachtwagen in de file kan worden.
En aangezien die dieren toch gewoon doodgaan zoals ze anders in Nederland waren doodgegaan, maar dan met een aanzienlijk kortere stressvolle autorit, kan ik niet zeggen dat we daarmee het dierenwelzijn nou hebben verbeterd.
Daarnaast zullen veel dieren nu toch op die balkonnetjes met een bot mes door een amateur worden geslacht. En ik ben ervan overtuigd dat zo'n slacht zeker veel slechter is dan een verdoofde slacht in een slachthuis. Dus ook daar geen punten voor het dierenwelzijn.
Dat alles overziend, denk ik dat we met het aangenomen wetsontwerp, het dierenwelzijn in Nederland misschien hebben verbeterd, maar hebben we het welzijn van de dieren in kwestie er alleen maar beroerder op hebben gemaakt. En dat was volgens mij toch niet de intentie van het wetsvoorstel.
Ik denk dat een aantal partijen zich behoorlijk hebben laten kennen door zich voor het karretje van Thieme te laten spannen, allemaal vanwege die zielige beelden van stuiptrekkende schapen waar het bloed met liters tegelijk uitgutst. En dat onder het mom van dierenwelzijn.
Ik hoop dat die partijen nu ook doorpakken en andere schrijnende gevallen gaan aanpakken, maar ik vrees dat het daar niet van zal komen.
Marianne Thieme diende een wetsvoorstel in om ritueel slachten te verbieden. Want zielig voor de dieren en onevenredig lijden. Op zich iets wat je van haar en haar partij kunt verwachten. Meestal verdwijnen die wetsontwerpen dan in een la, maar er tekende zich nu zowaar een meerderheid af. Ik vermoed dat de combinatie dierenwelzijn en (vooral) moslims een oor aannaaien, voor sommige partijen een niet te missen kans voor open doel was.
Nederland stond op z'n achterste poten. Vooral de PvdA schoot zichzelf in de voet want de kamerfractie was voor, terwijl veel religieuze aanhangers van die partij tevens graag de kelen van dieren doorsnijden. Omdat dat nou eenmaal zo in hun
Vele debatten volgden en de ene na de andere smakeloze vergelijking (uiteraard gingen die nagenoeg allemaal over de Tweede Wereldoorlog) werd er gemaakt. Door discussies op internet kreeg ik ook het gevoel dat je niet anders dan voor het verbod kon zijn.
Uiteindelijk werd het wetsvoorstel deze week aangenomen, waarbij een aantal partijen (PvdA, VVD, D66 en GL) een motie eraan vast knoopten die werkelijk nergens op sloeg en waarmee Thieme dan ook prima kon leven.
En ik? Ik heb me gedurende alle discussies afgevraagd wat mijn eigen standpunt nou moest zijn in deze.
Allereerst staat buiten kijf dat alles wat op gezag van een religie gebeurt, door mij in principe wordt afgewezen. Maar omdat dit wel een erg zwart-witte instelling is, merk ik dat ik mezelf meestal beperkt tot datgene wat me persoonlijk raakt.
Zodoende had ik nog nooit echt nagedacht over dat ritueel slachten, al vind ik wel meteen dat slachten (al dan niet ritueel) in Nederland in een speciaal daarvoor ingerichte ruimte door professionals dient te worden gedaan. Dus elke vorm van rituele slacht op een tochtig balkon, driehoog achter, uitgevoerd met een bot mes, moet wat mij betreft zonder twijfel verboden worden.
Maar ja, dan die slacht in een speciaal slachthuis.
Ik geef ook toe dat het ritueel slachten een smakeloos gezicht is. Van bloed worden de meeste mensen toch al niet vrolijk en dan al die aaibare witte schapen die de keel wordt doorgesneden, nee, ik hoef het persoonlijk niet te zien. Aan de andere kant, de andere dieren komen in Nederland ook niet echt prettig aan hun einde, dus ik weet niet of hier nou precies het verschil zit.
Verwarrend vind ik dat het lijkt te draaien om beweringen van wetenschappers die niet kunnen aangeven of de dieren die ritueel geslacht worden, nu wel of niet (meer) lijden. En omdat dit niet vast te stellen is, wordt onverdoofde slacht verboden. Nu lijkt het mij eerlijk gezegd dat je datzelfde argument ook andersom kunt gebruiken. Ik vermoed dat het toch de hoeveelheid bloed is waardoor mensen vermoeden dat het niet diervriendelijk KAN zijn.
Op zich denk ik dat met behulp van ECG en dergelijke toch wel wetenschappelijk onderzoek mogelijk moet zijn. Gek dat niemand daar om gevraagd heeft. We zijn in Nederland namelijk nogal van het instellen van commissies en het uitvoeren van onderzoeken.
Maar goed, het ritueel slachten wordt dus verboden (ja, ik weet het, feitelijk is het onverdoofd ritueel slachten verboden, maar aangezien het met een verdoving geen rituele slacht kan zijn, is per saldo het ritueel slachten dus verboden) en daar hebben we ons in Nederland aan te houden. Hoera voor de dieren want die lijden nu minder en daardoor is het dierenwelzijn in Nederland een stuk beter geworden.
Het zou kunnen, maar ik weet het nog niet zo net.
Ik vermoed dat er straks heel veel veewagens met schapen e.d. richting België, Frankrijk en Duitsland zullen gaan. Vol met vee dat ritueel geslacht gaat worden en een stressvolle lange reis moet gaan maken. Stressvol omdat schapen niet gemaakt zijn om in de auto mee te nemen, auto's schokken of plotseling remmen en omdat het behoorlijk warm in een vrachtwagen in de file kan worden.
En aangezien die dieren toch gewoon doodgaan zoals ze anders in Nederland waren doodgegaan, maar dan met een aanzienlijk kortere stressvolle autorit, kan ik niet zeggen dat we daarmee het dierenwelzijn nou hebben verbeterd.
Daarnaast zullen veel dieren nu toch op die balkonnetjes met een bot mes door een amateur worden geslacht. En ik ben ervan overtuigd dat zo'n slacht zeker veel slechter is dan een verdoofde slacht in een slachthuis. Dus ook daar geen punten voor het dierenwelzijn.
Dat alles overziend, denk ik dat we met het aangenomen wetsontwerp, het dierenwelzijn in Nederland misschien hebben verbeterd, maar hebben we het welzijn van de dieren in kwestie er alleen maar beroerder op hebben gemaakt. En dat was volgens mij toch niet de intentie van het wetsvoorstel.
Ik denk dat een aantal partijen zich behoorlijk hebben laten kennen door zich voor het karretje van Thieme te laten spannen, allemaal vanwege die zielige beelden van stuiptrekkende schapen waar het bloed met liters tegelijk uitgutst. En dat onder het mom van dierenwelzijn.
Ik hoop dat die partijen nu ook doorpakken en andere schrijnende gevallen gaan aanpakken, maar ik vrees dat het daar niet van zal komen.
maandag, juni 20, 2011
Vliegen als een vogel
Het heeft een tijdje geduurd, maar afgelopen vakantie dan toch eindelijk met Nok Air gevlogen.
Om de een of andere mij niet duidelijk reden, had Vi het niet zo op deze maatschappij. Maar dit jaar had ze geen keus. We wilden van Udon Thani naar Chiang Mai vliegen en de enige maatschappij die dat rechtsteeks voor elkaar kreeg was... Nok Air
Ik had de bijzonder beschilderde toestellen al vaker gezien, maar er dus nog nooit in gevlogen.
Nu moet u weten dat "Nok" Thais is voor "Vogel", hetgeen meteen het logo en de snavel voor de cockpit verklaard.
Grappig detail is dat de crew met hun nickname wordt aangeduidt en bovendien de toevoeging "Nok" krijgt. Zo kan de crew bijvoorbeeld bestaan uit "Nok Nang", "Nok Pon" en "Nok Aoi".
Ik heb ook de indruk dat Nok zijn personeel meer uit de provincie haalt, waarbij de stewardessen van Thai Airways altijd een hoog Bangkok gehalte hebben. Maar dat is slechts mijn gevoel.
Ieder jaar organiseert Nok Air ook altijd een sollicitatieprocedure voor nieuw cabine personeel, wat de "Nok Hunt" (Vogeljacht) wordt genoemd. In Nederland zou de feministische beweging meteen op haar achterste poten staan vermoed ik.
Maar Nok Air is een low-budget maatschappij, wat betekent dat je meestal naar je vliegtuig moet lopen en dat de maaltijden minimaal zijn. Maar aangezien de vluchten over het algemeen toch nooit langer dan een uur duren, is dat geen enkel probleem. Ook ligt hun bagagelimiet wat lager, maar als je niet teveel hebt, is dat ook geen probleem.
Om de een of andere mij niet duidelijk reden, had Vi het niet zo op deze maatschappij. Maar dit jaar had ze geen keus. We wilden van Udon Thani naar Chiang Mai vliegen en de enige maatschappij die dat rechtsteeks voor elkaar kreeg was... Nok Air
Ik had de bijzonder beschilderde toestellen al vaker gezien, maar er dus nog nooit in gevlogen.
Nu moet u weten dat "Nok" Thais is voor "Vogel", hetgeen meteen het logo en de snavel voor de cockpit verklaard.
Grappig detail is dat de crew met hun nickname wordt aangeduidt en bovendien de toevoeging "Nok" krijgt. Zo kan de crew bijvoorbeeld bestaan uit "Nok Nang", "Nok Pon" en "Nok Aoi".
Ik heb ook de indruk dat Nok zijn personeel meer uit de provincie haalt, waarbij de stewardessen van Thai Airways altijd een hoog Bangkok gehalte hebben. Maar dat is slechts mijn gevoel.
Ieder jaar organiseert Nok Air ook altijd een sollicitatieprocedure voor nieuw cabine personeel, wat de "Nok Hunt" (Vogeljacht) wordt genoemd. In Nederland zou de feministische beweging meteen op haar achterste poten staan vermoed ik.
Maar Nok Air is een low-budget maatschappij, wat betekent dat je meestal naar je vliegtuig moet lopen en dat de maaltijden minimaal zijn. Maar aangezien de vluchten over het algemeen toch nooit langer dan een uur duren, is dat geen enkel probleem. Ook ligt hun bagagelimiet wat lager, maar als je niet teveel hebt, is dat ook geen probleem.
vrijdag, juni 17, 2011
F16's boven Spijkenisse
Vroeger, toen ik nog in Vlissingen woonde, was het zeer gebruikelijk om formaties F104's, NF5's en later F16's te zien (en horen) overkomen. Op de weg naar of van de oefenterreinen boven zee.
Geweldig gezicht vond ik dat altijd en het was ook iets wat ik miste toen ik in Spijkenisse ging wonen. F16's waren hier een zeldzaamheid, ik heb me laten vertellen dat dat o.a. kwam door de aanwezigheid van veel chemische industrie.
Des te opvallender dus dat vanaf 1 juni, de omgeving hier opeens bezocht werd door F16's. Veel F16's zelfs. De eerste berichten hadden het over 6 F16's die laagvliegend over het eiland Voorne-Putten scheerden.
Ook de weken erna waren er op Twitter veel berichten te lezen van mensen die het over laagvliegende F16's hadden.
Opvallend was dat veel mensen het mooi vonden, al heb je er natuurlijk altijd zeikerds onder, zoals de mensen die dan gaan klagen bij de DCMR.
Mij frustreerde het vooral dat ik ze niet gezien en gehoord had en ook geen verklaring kon vinden voor waarom er na 20 jaar opeens zoveel activiteit was. Daarom uiteindelijk maar via internet "een klacht" ingediend bij Defensie.
En vanmorgen werd ik teruggebeld door een luitenant van de luchtmacht. Helaas had ik net een ander gesprek, dus het hele verhaal is ingesproken op mijn voicemail.
Wat blijkt, de afgelopen weken is boven de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden geoefend met apparatuur om luchtfoto's te maken. Dit hoort bij het normale trainingsschema en is dus verder niets bijzonders. Alleen waren/zijn de oefengebieden waar dit normaal beoefend wordt, niet beschikbaar en daarom is uitgeweken naar deze regio.
Het is dus niet dat de oefengebieden verlegd zijn, het is een tijdelijke maatregel waardoor er wellicht de komende tijd nog wel vaker zal worden geoefend. En voor alle duidelijkheid, er wordt alleen door Nederlandse F16's geoefend.
Complimenten voor Defensie wat betreft het snel en helder reageren op vragen van burgers.
UPDATE
Het stukje blijkt in de regio nogal in trek te zijn. Het is integraal overgenomen op VP Info en Dichtbij.
Geweldig gezicht vond ik dat altijd en het was ook iets wat ik miste toen ik in Spijkenisse ging wonen. F16's waren hier een zeldzaamheid, ik heb me laten vertellen dat dat o.a. kwam door de aanwezigheid van veel chemische industrie.
Des te opvallender dus dat vanaf 1 juni, de omgeving hier opeens bezocht werd door F16's. Veel F16's zelfs. De eerste berichten hadden het over 6 F16's die laagvliegend over het eiland Voorne-Putten scheerden.
(luchtmachtdagen 2009 Vliegbasis Volkel, P. Stroo)
Ook de weken erna waren er op Twitter veel berichten te lezen van mensen die het over laagvliegende F16's hadden.
Opvallend was dat veel mensen het mooi vonden, al heb je er natuurlijk altijd zeikerds onder, zoals de mensen die dan gaan klagen bij de DCMR.
Mij frustreerde het vooral dat ik ze niet gezien en gehoord had en ook geen verklaring kon vinden voor waarom er na 20 jaar opeens zoveel activiteit was. Daarom uiteindelijk maar via internet "een klacht" ingediend bij Defensie.
En vanmorgen werd ik teruggebeld door een luitenant van de luchtmacht. Helaas had ik net een ander gesprek, dus het hele verhaal is ingesproken op mijn voicemail.
Wat blijkt, de afgelopen weken is boven de Zeeuwse en Zuid-Hollandse eilanden geoefend met apparatuur om luchtfoto's te maken. Dit hoort bij het normale trainingsschema en is dus verder niets bijzonders. Alleen waren/zijn de oefengebieden waar dit normaal beoefend wordt, niet beschikbaar en daarom is uitgeweken naar deze regio.
Het is dus niet dat de oefengebieden verlegd zijn, het is een tijdelijke maatregel waardoor er wellicht de komende tijd nog wel vaker zal worden geoefend. En voor alle duidelijkheid, er wordt alleen door Nederlandse F16's geoefend.
Complimenten voor Defensie wat betreft het snel en helder reageren op vragen van burgers.
UPDATE
Het stukje blijkt in de regio nogal in trek te zijn. Het is integraal overgenomen op VP Info en Dichtbij.
zondag, juni 12, 2011
Tattoos
Over smaak valt te twisten en dus ook over tattoos. Ook over hoe je het schrijft trouwens, maar omdat ik ontdekte dat ik het Engelse "tattoo" en het Nederlandse "tatoeage" door elkaar gebruikte, heb ik maar gekozen om overal "tattoo" te gebruiken. Waarom? Omdat dat minder aanpassingen betekende.
Maar een tattoo dus. Het lijkt wel of tegenwoordig iedereen er eentje moet hebben en wat mij betreft moet iedereen dat zelf weten.
Ik zeg ook niet dat ik een tattoo per definitie niet mooi vind, ik kan ook niet zeggen wanneer een tattoo overgaat van mooi naar niet mooi. Wat ik wel weet is dat ik tegenwoordig steeds vaker mensen met een tattoo zie waarvan ik denk "In vredesnaam, dat doe je jezelf toch niet aan?"
Neem iemand als Kat von D een bekend tattoo artiest uit Amerika. Op zich een knappe vrouw, maar als ik dat volgekalkte lijf zie denk ik "nee, dank u wel".
Maar nogmaals, dat is volledig mijn mening en daar mag iedereen iets anders van vinden.
En gezien het succes van series als LA Ink (waar Kat in voorkomt) en de tattoo shops die hier in Nederland verschijnen, zijn er dus heel veel mensen die daar anders over denken.
Een afwijkende mening momenteel ook in Thailand.
In Thailand zijn veel mensen met een tattoo, maar dat zijn dan vaak (en ik generaliseer, ik weet het) Sak Yant tattoos, een tattoo die magische krachten zou bezitten en de drager ervan beschermt. De Sak Yant in nauw verbonden met het Animisme.
Het mooiste is natuurlijk als een Sak Yant gezet wordt door een boeddhistische monnik, maar op zich kan iedereen er eentje zetten. Daarnaast kom je Sak Yant motieven wel eens tegen op stukken stof geschilderd in huizen, of op het dak (aan de binnenkant) van een auto.
Meer voorbeelden staan op deze site en als je daar doorheen scrolt, zal het opvallen dat er ook veel niet-Thai op de foto's staan.
Want zoals ik op 4 mei 2011 al schreef, we slepen hier in het westen Boeddha overal aan de haren bij. En waarom zou dat ophouden bij Boeddhabeeldjes in het tuincentrum?
Ze was vast niet de eerste, maar Angela Jolie was wel een hele beroemdheid toen ze haar Sak Yant tattoo liet zetten.
Gezien haar populariteit was het wel te verwachten dat veel mensen dit voorbeeld zouden gaan volgen. Misschien heeft Jolie die tattoo wel genomen uit respect voor het boeddhisme en gaat ze er ook respectvol mee om, feit is dat veel van haar "volgers" dat niet doen.
En dat was voor de Thaise minister van cultuur, Niphit Intharasombat, reden om het plaatsen van tattoos aan banden te willen leggen. In eerste instantie kwam het bericht over alsof hij buitenlanders met een tattoo de toegang tot het land wilde ontzeggen, maar dat was iets teveel van het goede. Later werd het teruggebracht tot een verbod op het plaatsen van religeuze tattoos bij buitenlanders.
Voor de goede orde, het gaat de minister met name om de Sak Yant tattoos en tattoos met boeddhistische/hindoeïstische afbeeldingen, zoals Boedhha en Ganesh. Vooral als ze op zo'n manier getoond worden dat ze voor boeddhisten aanstootgevend kunnen zijn. [bron]
Uiteraard viel de hele Thaise tattoowereld over hem heen. Niet omdat ze het niet met hem eens zouden zijn, maar omdat ze hun lucratieve niche markt in duigen zagen vallen. En dus is er nu een compromis waarbij is afgesproken dat de tattooshops het zetten van religieuze afbeelden, onder strikte voorwaarden, blijven voortzetten.
Het argument was dat als de toeristen de tattoo niet in Thailand kunnen krijgen, ze wel naar een ander land gaan waar ze geen idee hebben wat de symbolen betekenen. Het is dus beter ze wel te zetten, maar er dan voor te zorgen dat ze niet op de "verkeerde" plekken terechtkomen. En dat bovendien de nieuwe drager uitleg krijgt over wat hij/zij aan versiering erbij gaat krijgen.
Als ondersteuning gaat het Ministerie van Cultuur 10.000 boeken laten drukken waarin alle afbeeldingen staan die "niet passend" worden gevonden. En aangezien er in Thailand wel een verbod is op het misbruiken van nationale symbolen, maar niet op tattoos, zal er ook wel een wetsaanpassing aan zitten te komen.
En omdat een tattoopolitie iets teveel van het goede is, werkt het Ministerie van Cultuur samen met het Ministerie van Volksgezondheid, die hebben toegezegd beter te gaan controleren op de hygiëneregels en dan terloops ook even naar de tattoos op buitenlanders kijkt.
Het zou bijna een Nederlandse polderoplossing kunnen zijn.
Maar een tattoo dus. Het lijkt wel of tegenwoordig iedereen er eentje moet hebben en wat mij betreft moet iedereen dat zelf weten.
Ik zeg ook niet dat ik een tattoo per definitie niet mooi vind, ik kan ook niet zeggen wanneer een tattoo overgaat van mooi naar niet mooi. Wat ik wel weet is dat ik tegenwoordig steeds vaker mensen met een tattoo zie waarvan ik denk "In vredesnaam, dat doe je jezelf toch niet aan?"
Maar nogmaals, dat is volledig mijn mening en daar mag iedereen iets anders van vinden.
En gezien het succes van series als LA Ink (waar Kat in voorkomt) en de tattoo shops die hier in Nederland verschijnen, zijn er dus heel veel mensen die daar anders over denken.
Een afwijkende mening momenteel ook in Thailand.
In Thailand zijn veel mensen met een tattoo, maar dat zijn dan vaak (en ik generaliseer, ik weet het) Sak Yant tattoos, een tattoo die magische krachten zou bezitten en de drager ervan beschermt. De Sak Yant in nauw verbonden met het Animisme.
Het mooiste is natuurlijk als een Sak Yant gezet wordt door een boeddhistische monnik, maar op zich kan iedereen er eentje zetten. Daarnaast kom je Sak Yant motieven wel eens tegen op stukken stof geschilderd in huizen, of op het dak (aan de binnenkant) van een auto.
Want zoals ik op 4 mei 2011 al schreef, we slepen hier in het westen Boeddha overal aan de haren bij. En waarom zou dat ophouden bij Boeddhabeeldjes in het tuincentrum?
Gezien haar populariteit was het wel te verwachten dat veel mensen dit voorbeeld zouden gaan volgen. Misschien heeft Jolie die tattoo wel genomen uit respect voor het boeddhisme en gaat ze er ook respectvol mee om, feit is dat veel van haar "volgers" dat niet doen.
En dat was voor de Thaise minister van cultuur, Niphit Intharasombat, reden om het plaatsen van tattoos aan banden te willen leggen. In eerste instantie kwam het bericht over alsof hij buitenlanders met een tattoo de toegang tot het land wilde ontzeggen, maar dat was iets teveel van het goede. Later werd het teruggebracht tot een verbod op het plaatsen van religeuze tattoos bij buitenlanders.
Voor de goede orde, het gaat de minister met name om de Sak Yant tattoos en tattoos met boeddhistische/hindoeïstische afbeeldingen, zoals Boedhha en Ganesh. Vooral als ze op zo'n manier getoond worden dat ze voor boeddhisten aanstootgevend kunnen zijn. [bron]
Uiteraard viel de hele Thaise tattoowereld over hem heen. Niet omdat ze het niet met hem eens zouden zijn, maar omdat ze hun lucratieve niche markt in duigen zagen vallen. En dus is er nu een compromis waarbij is afgesproken dat de tattooshops het zetten van religieuze afbeelden, onder strikte voorwaarden, blijven voortzetten.
Het argument was dat als de toeristen de tattoo niet in Thailand kunnen krijgen, ze wel naar een ander land gaan waar ze geen idee hebben wat de symbolen betekenen. Het is dus beter ze wel te zetten, maar er dan voor te zorgen dat ze niet op de "verkeerde" plekken terechtkomen. En dat bovendien de nieuwe drager uitleg krijgt over wat hij/zij aan versiering erbij gaat krijgen.
Als ondersteuning gaat het Ministerie van Cultuur 10.000 boeken laten drukken waarin alle afbeeldingen staan die "niet passend" worden gevonden. En aangezien er in Thailand wel een verbod is op het misbruiken van nationale symbolen, maar niet op tattoos, zal er ook wel een wetsaanpassing aan zitten te komen.
En omdat een tattoopolitie iets teveel van het goede is, werkt het Ministerie van Cultuur samen met het Ministerie van Volksgezondheid, die hebben toegezegd beter te gaan controleren op de hygiëneregels en dan terloops ook even naar de tattoos op buitenlanders kijkt.
Het zou bijna een Nederlandse polderoplossing kunnen zijn.
vrijdag, juni 03, 2011
Tunnelveiligheid
Vorige week wat foto's gemaakt in de Haagse Hubertustunnel en het zou zonde zijn daar verder niets mee te doen.
Nu staat tunnelveiligheid momenteel behoorlijk in de belangstelling bij de overheid. Minister Schultz heeft een aardige erfenis overgenomen van haar voorganger en ze probeert daar met een nieuwe tunnelwet korte metten mee te maken. De Tweede Kamer heeft echter nog twijfels over de nieuwe wetgeving.
Maar dat is politiek en daar had ik nu niet veel trek in. Daarom eens een lesje voor de weggebruiker. Want je kunt een tunnel nog zo veilig maken, als de weggebruikers niet weten hoe ze zich in een tunnel dienen te gedragen bij calamiteiten, heb je er nog niets aan.
Als ik mezelf even neem, voordat ik betrokken raakte in de tunnelwereld, had ik werkelijk geen idee wat al die dingen in de tunnel nou precies tot doel hadden. Daarom een kort lesje tunnelveiligheid in vogelvlucht.
Laten we beginnen met de hulppostkasten. Hulppostkasten zijn herkenbaar aan de hiernaast afgebeelde pictogrammen.
Minimaal iedere 100 meter hoort een hulppostkast met daarin blus- en communicatiemiddelen aanwezig te zijn. Vaak is de onderlinge afstand echter veel kleiner, bijvoorbeeld 50 meter. De 1600 meter lange Hubertustunnel heeft bijvoorbeeld 33 hulppostkasten.
Rijkswaterstaat kent 5 typen hulppostkasten, waarvan 2 types, type A en type C, het meest gangbaar zijn.
Een hulppostkast van het type A staat hieronder afgebeeld.
Het linkergedeelte is het zogenaamde "lekengedeelte" en is bestemd voor de weggebruikers. Het rechtergedeelte is het "profgedeelte", daar zit apparatuur voor de brandweer. De deuren zijn vaak zo gemonteerd dat de profdeur pas geopend kan worden als de lekendeur al geopend is. Het openen van de deur wordt meteen doorgemeld aan de wegverkeersleider, die ook het camerabeeld te zien krijgt.
1) Slanghaspel
Door te trekken aan de haspel, valt hij naar buiten en kan de slang afgerold worden. Het naar buiten vallen van de haspel zorgt er tevens voor dat de brandbluspompen gestart worden.
Het water wordt voorzien van een schuimvormend middel, waardoor het voor alle type branden te gebruiken is.
2) Vat met schuimvormend middel
Wordt toegevoegd aan het water, waardoor er zich schuim vormt
3) Poederblusser
Kan uitgenomen worden om kleine brandjes te blussen.
4) Intercom
Door het opnemen van de intercom wordt de weggebruiker meteen doorverbonden met de wegverkeersleider.
5) Storz-koppeling
Standaard aansluiting voor de brandweer.
6)Startknop brandbluspompen
Hiermee worden (naast het uitnemen van de slanghaspel) de brandbluspompen gestart.
7) Wandcontactdoos
230 Volt wandcontactdoos ten behoeve van hulpdiensten.
8) Ribbenbuiskachel
Voorkomt bevriezing tijdens koude perioden.
Een hulppost van het type C is kleiner en bevat geen slanghaspel en geen storz-koppeling
Mocht het nou ondanks de blusmiddelen toch misgaan, dan kan de wegverkeersleider beslissen om de tunnel te ontruimen. In dat geval wordt het evacuatiebedrijf actief en dat betekent dat de vluchtdeuren belangrijk worden.
De onderlinge afstand van de vluchtdeuren is meestal 100 meter en leidt naar het middentunnelkanaal. Dit middentunnelkanaal wordt in geval van brand onder overdruk gezet, waardoor rook niet naar binnen kan dringen en weggebruikers veilig kunnen vluchten.
De vluchtrichting wordt in het middentunnelkanaal aangegeven en zal altijd TEGEN de rijrichting van de incidentbuis zijn. In die incidentbuis gaan de ventilatoren namelijk maximaal met de rijrichting mee ventileren om rook zo de tunnel uit te blazen en het gedeelte achter het ongeluk vrij van rook te houden.
Indien gevlucht moet worden gaat het geluidsbaken (1) boven de vluchtdeur (2) aan. Dit geluidsbaken heeft de tekst "UITGANG HIER EXIT HERE" Het geluid leidt de weggebruiker, ook bij dichte rook, naar de dichtsbijzijnde vluchtdeur. Daarnaast wordt een vluchtinstructie ook via de luidsprekers en via de autoradio uitgezonden. Dit laatste overigens alleen op de kanalen die in de tunnel te ontvangen zijn. Daarom is het altijd goed om in een tunnel af te stemmen op bijv. Radio 1 of een lokale zender als Radio West of Radio Rijnmond.
Om de zichtbaarheid te vergroten, gaat de contourverlichting (3) branden. Dit zijn felle groene LEDs die de zichtbaarheid van de deuren vergroten.
De Hubertustunnel kent overigens een iets ander principe. Omdat dit een geboorde tunnel is, is er geen middentunnelkanaal, maar een zogenaamde dwarsverbinding. De weggebruiker wordt via deze verbinding naar de andere verkeersbuis geleidt. Bovendien zitten de vluchtdeuren 250 meter uit elkaar.
Dit laatste omdat het nogal kostbaar is om een dwarsverbinding te maken. Allereerst wordt de grond bevroren waarna de verbinding kan worden gegraven en kan worden afgewerkt met beton. Hierna wordt de grond weer ontdooid.
Daarnaast zijn er natuurlijk nog veel meer veiligheidsvoorzieningen in de tunnel, maar daar hoeft de weggebruiker niet naar om te kijken. Het gaat dan bijvoorbeeld over de ventilatie in de tunnel.
Nu staat tunnelveiligheid momenteel behoorlijk in de belangstelling bij de overheid. Minister Schultz heeft een aardige erfenis overgenomen van haar voorganger en ze probeert daar met een nieuwe tunnelwet korte metten mee te maken. De Tweede Kamer heeft echter nog twijfels over de nieuwe wetgeving.
Maar dat is politiek en daar had ik nu niet veel trek in. Daarom eens een lesje voor de weggebruiker. Want je kunt een tunnel nog zo veilig maken, als de weggebruikers niet weten hoe ze zich in een tunnel dienen te gedragen bij calamiteiten, heb je er nog niets aan.
Als ik mezelf even neem, voordat ik betrokken raakte in de tunnelwereld, had ik werkelijk geen idee wat al die dingen in de tunnel nou precies tot doel hadden. Daarom een kort lesje tunnelveiligheid in vogelvlucht.
Minimaal iedere 100 meter hoort een hulppostkast met daarin blus- en communicatiemiddelen aanwezig te zijn. Vaak is de onderlinge afstand echter veel kleiner, bijvoorbeeld 50 meter. De 1600 meter lange Hubertustunnel heeft bijvoorbeeld 33 hulppostkasten.
Rijkswaterstaat kent 5 typen hulppostkasten, waarvan 2 types, type A en type C, het meest gangbaar zijn.
Een hulppostkast van het type A staat hieronder afgebeeld.
Het linkergedeelte is het zogenaamde "lekengedeelte" en is bestemd voor de weggebruikers. Het rechtergedeelte is het "profgedeelte", daar zit apparatuur voor de brandweer. De deuren zijn vaak zo gemonteerd dat de profdeur pas geopend kan worden als de lekendeur al geopend is. Het openen van de deur wordt meteen doorgemeld aan de wegverkeersleider, die ook het camerabeeld te zien krijgt.
1) Slanghaspel
Door te trekken aan de haspel, valt hij naar buiten en kan de slang afgerold worden. Het naar buiten vallen van de haspel zorgt er tevens voor dat de brandbluspompen gestart worden.
Het water wordt voorzien van een schuimvormend middel, waardoor het voor alle type branden te gebruiken is.
2) Vat met schuimvormend middel
Wordt toegevoegd aan het water, waardoor er zich schuim vormt
3) Poederblusser
Kan uitgenomen worden om kleine brandjes te blussen.
4) Intercom
Door het opnemen van de intercom wordt de weggebruiker meteen doorverbonden met de wegverkeersleider.
5) Storz-koppeling
Standaard aansluiting voor de brandweer.
6)Startknop brandbluspompen
Hiermee worden (naast het uitnemen van de slanghaspel) de brandbluspompen gestart.
7) Wandcontactdoos
230 Volt wandcontactdoos ten behoeve van hulpdiensten.
8) Ribbenbuiskachel
Voorkomt bevriezing tijdens koude perioden.
Een hulppost van het type C is kleiner en bevat geen slanghaspel en geen storz-koppeling
Mocht het nou ondanks de blusmiddelen toch misgaan, dan kan de wegverkeersleider beslissen om de tunnel te ontruimen. In dat geval wordt het evacuatiebedrijf actief en dat betekent dat de vluchtdeuren belangrijk worden.
De onderlinge afstand van de vluchtdeuren is meestal 100 meter en leidt naar het middentunnelkanaal. Dit middentunnelkanaal wordt in geval van brand onder overdruk gezet, waardoor rook niet naar binnen kan dringen en weggebruikers veilig kunnen vluchten.
De vluchtrichting wordt in het middentunnelkanaal aangegeven en zal altijd TEGEN de rijrichting van de incidentbuis zijn. In die incidentbuis gaan de ventilatoren namelijk maximaal met de rijrichting mee ventileren om rook zo de tunnel uit te blazen en het gedeelte achter het ongeluk vrij van rook te houden.
Indien gevlucht moet worden gaat het geluidsbaken (1) boven de vluchtdeur (2) aan. Dit geluidsbaken heeft de tekst "UITGANG HIER EXIT HERE" Het geluid leidt de weggebruiker, ook bij dichte rook, naar de dichtsbijzijnde vluchtdeur. Daarnaast wordt een vluchtinstructie ook via de luidsprekers en via de autoradio uitgezonden. Dit laatste overigens alleen op de kanalen die in de tunnel te ontvangen zijn. Daarom is het altijd goed om in een tunnel af te stemmen op bijv. Radio 1 of een lokale zender als Radio West of Radio Rijnmond.
Om de zichtbaarheid te vergroten, gaat de contourverlichting (3) branden. Dit zijn felle groene LEDs die de zichtbaarheid van de deuren vergroten.
De Hubertustunnel kent overigens een iets ander principe. Omdat dit een geboorde tunnel is, is er geen middentunnelkanaal, maar een zogenaamde dwarsverbinding. De weggebruiker wordt via deze verbinding naar de andere verkeersbuis geleidt. Bovendien zitten de vluchtdeuren 250 meter uit elkaar.
Dit laatste omdat het nogal kostbaar is om een dwarsverbinding te maken. Allereerst wordt de grond bevroren waarna de verbinding kan worden gegraven en kan worden afgewerkt met beton. Hierna wordt de grond weer ontdooid.
Daarnaast zijn er natuurlijk nog veel meer veiligheidsvoorzieningen in de tunnel, maar daar hoeft de weggebruiker niet naar om te kijken. Het gaat dan bijvoorbeeld over de ventilatie in de tunnel.
donderdag, juni 02, 2011
Vrouwen aan de macht
Het is opvallend dat in landen die toch als meer macho bekend staan dan Nederland, er vrouwen aan de deur van de macht staan te rammelen. En niet alleen dat, met goede vooruitzichten ook nog.
Zo is er in Frankrijk Marine le Pen, inderdaad, dochter van. Met 43 is ze nu de leidster van het Front National en doet ze het goed in de peilingen. Zo goed dat ze de eerste ronde zou winnen, als er nu presidentsverkiezingen zouden worden gehouden.
Voor wie meer van Marine wil zien, kijk naar de uitzending gemist van KRO's Oog in Oog waarin de prima Sven Kockelmann door Marine vakkundig in de hoek wordt gezet.
En ook in Thailand zijn soortgelijke ontwikkelingen aan de gang. Neem nu deze vrouw. Een knappe vrouw die je niet zou geven dat ze 44 (21 juni 1967) is.
Op deze foto komt ze zelfs verlegen en misschien wat onzeker over. Wat ze ongetwijfeld niet is, want ze is president van projectontwikkelaar SC Asset Corporation Public Company Limited.
Toch zou dit wel eens de nieuwe premier van Thailand kunnen worden. Of eigenlijk durf ik wel te stellen dat dit de nieuwe premier van Thailand wordt, tenzij de Thaise elite er in slaagt de oogkleppen van de rechterlijke macht zodanig te vervormen, dat ze op die manier tegengehouden kan worden.
Waarom zij zo'n goede kans maakt? Omdat haar naam Yingluck Shinawatra is. En dan niet vanwege het "luck" in haar naam, maar vanwege haar achternaam. Yingluck is namelijk de jongste zuster van Taksin Shinawatra. De voormalige premier van Thailand die in 2006 door een vreedzame staatsgreep werd afgezet.
Yingluck is door Taksin naar voren geschoven om leiding te geven aan de Thaise oppositiepartij Puea Thai "voor Thailand". En aangezien Thaksin bij een heel groot deel van de Thaise bevolking nog erg populair is, zal die populariteit ongetwijfeld op Yingluck afstralen.
En waar de presidentsverkiezingen in Frankrijk nog wel even op zich laten wachten (lente 2012), staan de verkiezingen in Thailand voor over een maand (3 juli) gepland. We zullen dus snel genoeg weten of Yingluck de eerste vrouwelijke premier van Thailand wordt
Zo is er in Frankrijk Marine le Pen, inderdaad, dochter van. Met 43 is ze nu de leidster van het Front National en doet ze het goed in de peilingen. Zo goed dat ze de eerste ronde zou winnen, als er nu presidentsverkiezingen zouden worden gehouden.
Voor wie meer van Marine wil zien, kijk naar de uitzending gemist van KRO's Oog in Oog waarin de prima Sven Kockelmann door Marine vakkundig in de hoek wordt gezet.
En ook in Thailand zijn soortgelijke ontwikkelingen aan de gang. Neem nu deze vrouw. Een knappe vrouw die je niet zou geven dat ze 44 (21 juni 1967) is.
Op deze foto komt ze zelfs verlegen en misschien wat onzeker over. Wat ze ongetwijfeld niet is, want ze is president van projectontwikkelaar SC Asset Corporation Public Company Limited.
Toch zou dit wel eens de nieuwe premier van Thailand kunnen worden. Of eigenlijk durf ik wel te stellen dat dit de nieuwe premier van Thailand wordt, tenzij de Thaise elite er in slaagt de oogkleppen van de rechterlijke macht zodanig te vervormen, dat ze op die manier tegengehouden kan worden.
Waarom zij zo'n goede kans maakt? Omdat haar naam Yingluck Shinawatra is. En dan niet vanwege het "luck" in haar naam, maar vanwege haar achternaam. Yingluck is namelijk de jongste zuster van Taksin Shinawatra. De voormalige premier van Thailand die in 2006 door een vreedzame staatsgreep werd afgezet.
Yingluck is door Taksin naar voren geschoven om leiding te geven aan de Thaise oppositiepartij Puea Thai "voor Thailand". En aangezien Thaksin bij een heel groot deel van de Thaise bevolking nog erg populair is, zal die populariteit ongetwijfeld op Yingluck afstralen.
En waar de presidentsverkiezingen in Frankrijk nog wel even op zich laten wachten (lente 2012), staan de verkiezingen in Thailand voor over een maand (3 juli) gepland. We zullen dus snel genoeg weten of Yingluck de eerste vrouwelijke premier van Thailand wordt
woensdag, juni 01, 2011
"Dat heb ik nog nooit meegemaakt"
Ik heb vanavond twee bizarre uren meegemaakt. Vi had haar intake bij Wolf Rijbewijsshop en omdat ze vreselijk nerveus was, vroeg ze of ik mee wilde gaan. De instructeur had er geen probleem mee en zo zat ik vandaag eens op de achterbank, terwijl mijn vrouw achter het stuur kroop.
Hoewel ze me vorige week nog probeerde wijs te maken dat ze in Thailand een tijd in een oude Toyota heeft rondgereden, ook al had ze geen rijbewijs, is de waarheid dat ze nog nooit eerder achter het stuur van een auto had gezeten. Niet met een stuur aan de linker- en niet aan de rechterkant.
Ze was heel verbaasd (en ik ook wel een beetje) toen de instructeur uitstapte, ons een hand gaf en vervolgens de sleutels aan Vi gaf "zo, die zijn voor jou".
Laat ik het kort houden, voordat we de straat uit waren, had mijn hart al een paar slagen gemist. Maar na een minuut of tien werd het sturen al wat minder twijfelachtig en werd het gaspedaal wat dieper ingedrukt.
Uiteindelijk leidde de tocht naar een parkeerplaats bij een sportpark waar het bochtjes draaien werd. En toen ook dat redelijk soepel ging, werd het tijd voor het schakelen.
De eerste keer wegrijden ging mis, maar de tweede keer ging al heel soepel. Nog een paar keer stoppen en weer optrekken en vervolgens besloot ze geheel uit zichzelf ook maar gewoon naar z'n twee door te schakelen.
En werkelijk, een uur nadat ze voor het eerst achter het stuur was gekropen, reed ze door drukke straten in Spijkenisse en schakelde rustig van z'n 1 naar z'n 2 en naar z'n 3. Geen probleem. Het ging zo goed dat de instructeur op plekken kwam waar hij normaal nooit met echte beginners komt. Hij wilde ook niet echt geloven dat ze nog nooit achter het stuur van een auto had gezeten.
Het duurde bij mijn indertijd heel wat meer lessen voor ik zover was.
Na afloop van de intake kon de instructeur dan ook niet nalaten om te zeggen "Dat heb ik nog nooit meegemaakt, iemand die na een intake al zo de auto beheerst." Het advies kwam om het compact pakket te nemen en als ik me nog afvroeg of ze inderdaad het lessen door wilde zetten, die glimlach van oor tot oor was voldoende antwoord.
Die lessen gaat ze nemen. En met dezelfde instructeur, een rustige jonge vent die haar zichtbaar vertrouwen geeft. Zijn vrouw zit ook in de inburgering, dus dat hij af en toe iets twee keer moet uitleggen is ook geen probleem.
Nog even en ik ben niet telkens meer de BOB als we ergens naar toe gaan.
Hoewel ze me vorige week nog probeerde wijs te maken dat ze in Thailand een tijd in een oude Toyota heeft rondgereden, ook al had ze geen rijbewijs, is de waarheid dat ze nog nooit eerder achter het stuur van een auto had gezeten. Niet met een stuur aan de linker- en niet aan de rechterkant.
Ze was heel verbaasd (en ik ook wel een beetje) toen de instructeur uitstapte, ons een hand gaf en vervolgens de sleutels aan Vi gaf "zo, die zijn voor jou".
Laat ik het kort houden, voordat we de straat uit waren, had mijn hart al een paar slagen gemist. Maar na een minuut of tien werd het sturen al wat minder twijfelachtig en werd het gaspedaal wat dieper ingedrukt.
Uiteindelijk leidde de tocht naar een parkeerplaats bij een sportpark waar het bochtjes draaien werd. En toen ook dat redelijk soepel ging, werd het tijd voor het schakelen.
De eerste keer wegrijden ging mis, maar de tweede keer ging al heel soepel. Nog een paar keer stoppen en weer optrekken en vervolgens besloot ze geheel uit zichzelf ook maar gewoon naar z'n twee door te schakelen.
En werkelijk, een uur nadat ze voor het eerst achter het stuur was gekropen, reed ze door drukke straten in Spijkenisse en schakelde rustig van z'n 1 naar z'n 2 en naar z'n 3. Geen probleem. Het ging zo goed dat de instructeur op plekken kwam waar hij normaal nooit met echte beginners komt. Hij wilde ook niet echt geloven dat ze nog nooit achter het stuur van een auto had gezeten.
Het duurde bij mijn indertijd heel wat meer lessen voor ik zover was.
Na afloop van de intake kon de instructeur dan ook niet nalaten om te zeggen "Dat heb ik nog nooit meegemaakt, iemand die na een intake al zo de auto beheerst." Het advies kwam om het compact pakket te nemen en als ik me nog afvroeg of ze inderdaad het lessen door wilde zetten, die glimlach van oor tot oor was voldoende antwoord.
Die lessen gaat ze nemen. En met dezelfde instructeur, een rustige jonge vent die haar zichtbaar vertrouwen geeft. Zijn vrouw zit ook in de inburgering, dus dat hij af en toe iets twee keer moet uitleggen is ook geen probleem.
Nog even en ik ben niet telkens meer de BOB als we ergens naar toe gaan.
dinsdag, mei 31, 2011
"..het betrouwbare netwerk van Vodafone."
Mijn ervaringen met T-Mobile waren niet zo geweldig wat betreft de bereikbaarheid. Dus ben ik na een jaartje zakelijk overgestapt op Vodafone. Want dan verwacht je toch dat het met het bereik wel goed zit. Zelf zeggen ze op hun site:
Maar nog belangrijker dan het willen horen, is het kunnen beleven van die belofte.
Een tijdje geleden was ik op bezoek op Walcheren en na een klein tochtje vonden we dat het tijd was voor een kop koffie en een versnapering. We kwamen uiteindelijk terecht bij restaurant Westkaap in Westkapelle. Het restaurant doet z'n naam eer aan, zoals op de website is te zien. Veel westelijker kun je in Nederland geen restaurant vinden, Zeeuws-Vlaanderen uitgezonderd.
En terwijl de rest van het gezelschap genoot van de appelpunt, besloot ik even te kijken of er op Twitter nog interessante zaken aan de gang waren. Maar daar was ik snel mee klaar. Want mijn iPhone vertelde me "Geen service" en het handmatig zoeken op providers, leverde me het onderstaande plaatje op.
En op dat stukje Nederland, telde ik dus 2 Nederlandse providers, 3 Belgische, 1 Franse en 2 Engelse. Maar niet mijn eigen Vodafone!! Maar dus wel T-Mobile dat ik juist vanwege de slechtere ervaringen voor wat betreft bereikbaarheid had verlaten.
Toen ik dit verbaasd aan het reisgezelschap meldde, werd door een echtpaar naast ons bevestigd dat dit probleem zich op meer plekken langs de kust voordeed.
En dat is lekker dan. Ga je in je eigen land op vakantie, loop je de kans om bij terugkomst een stevige rekening op de mat te vinden vanwege het bellen via een buitenlands netwerk. Gelukkig had ik mijn roaming uitgezet, zodat ik in ieder geval geen datakosten voor mijn kiezen krijg.
Maar de belofte van Vodafone dat "Waar je ook heen gaat, je hebt altijd internet" dient dus met een fikse korrel zout genomen te worden.
Overigens is het wel te verklaren, want op het strand zit je achter de duinen of achter de dijk en zit je dus vanuit de mast gezien, in een dode hoek. Vodafone steekt dit op hun eigen site ook niet onder stoelen of banken. Maar daar spreken ze over "minder bereik dan je gewend bent".
En geen bereik is inderdaad minder dan ik gewend ben. En het ergste is nog wel.... T-Mobile krijgt het wel voor elkaar.
Maak gebruik van het betrouwbare netwerk van Vodafone. Of je nou wilt mailen in de trein of browsen op het strand. Waar je ook heen gaat, je hebt altijd internet.Kijk, dat zijn beloftes die we als klant natuurlijk willen horen.
Maar nog belangrijker dan het willen horen, is het kunnen beleven van die belofte.
Een tijdje geleden was ik op bezoek op Walcheren en na een klein tochtje vonden we dat het tijd was voor een kop koffie en een versnapering. We kwamen uiteindelijk terecht bij restaurant Westkaap in Westkapelle. Het restaurant doet z'n naam eer aan, zoals op de website is te zien. Veel westelijker kun je in Nederland geen restaurant vinden, Zeeuws-Vlaanderen uitgezonderd.
En terwijl de rest van het gezelschap genoot van de appelpunt, besloot ik even te kijken of er op Twitter nog interessante zaken aan de gang waren. Maar daar was ik snel mee klaar. Want mijn iPhone vertelde me "Geen service" en het handmatig zoeken op providers, leverde me het onderstaande plaatje op.
En op dat stukje Nederland, telde ik dus 2 Nederlandse providers, 3 Belgische, 1 Franse en 2 Engelse. Maar niet mijn eigen Vodafone!! Maar dus wel T-Mobile dat ik juist vanwege de slechtere ervaringen voor wat betreft bereikbaarheid had verlaten.
Toen ik dit verbaasd aan het reisgezelschap meldde, werd door een echtpaar naast ons bevestigd dat dit probleem zich op meer plekken langs de kust voordeed.
En dat is lekker dan. Ga je in je eigen land op vakantie, loop je de kans om bij terugkomst een stevige rekening op de mat te vinden vanwege het bellen via een buitenlands netwerk. Gelukkig had ik mijn roaming uitgezet, zodat ik in ieder geval geen datakosten voor mijn kiezen krijg.
Maar de belofte van Vodafone dat "Waar je ook heen gaat, je hebt altijd internet" dient dus met een fikse korrel zout genomen te worden.
Overigens is het wel te verklaren, want op het strand zit je achter de duinen of achter de dijk en zit je dus vanuit de mast gezien, in een dode hoek. Vodafone steekt dit op hun eigen site ook niet onder stoelen of banken. Maar daar spreken ze over "minder bereik dan je gewend bent".
En geen bereik is inderdaad minder dan ik gewend ben. En het ergste is nog wel.... T-Mobile krijgt het wel voor elkaar.
Abonneren op:
Berichten (Atom)